Door: Pieter Kuit.

Nu we een aantal maanden uit lockdown zijn dringt het tot ons door wat onze eigen regering ons aan heeft gedaan. Gebaseerd op de dictatoriale lockdowns in Wuhan, en de adviezen van de WHO om het beleid van Wuhan over te nemen, adviezen goedgekeurd door o.a. Dr. Anthony Fauci, virologe Marion Koopmans en de Belgische viroloog Marc van Ranst, werden de grondwettelijke rechten van de burgers door het toilet gespoeld.

Op supermarkten na waren alle winkels gesloten. Frappant was dat de slijterijen wel open mochten blijven. De scholen waren gesloten, of hele klassen werden naar huis gestuurd wanneer er één ‘besmetting’ werd geconstateerd. We mochten in ons eigen huis geen feestjes meer houden. Elke locatie waar mensen konden samenkomen werd gesloten. Bejaarde mensen stierven eenzaam en alleen op hun kamertje in de gevangenissen die we in Nederland ‘verpleeghuizen’ noemen. Op de daarop volgende uitvaart mocht maar een beperkt aantal bezoekers aanwezig zijn, waardoor velen ook op dat moment geen afscheid meer konden nemen van hun dierbaren, met alle rouwtrauma’s en diep verdriet van dien. Er werd een avondklok door Rutte afgedwongen en ingevoerd die het mensen verbood na 21.00 uur op straat te zijn. Alleen met een ontheffing mocht je je na die tijd op straat begeven, alsof we in een oorlogssituatie zaten. Volgens premier Rutte waren we ‘in oorlog met het virus’.

Toen de samenleving vervolgens weer voorzichtig ‘open mocht’, moesten we een niet-werkend mondmasker dragen, zonder bewijs dat dit ook maar iets hielp. Je mocht alleen met gezinsleden in de auto. Kerken die diensten hielden werden gestigmatiseerd en door het slijk gehaald, en door ‘journalisten’ begluurd vanuit de bosjes.

De schooljeugd zat depressief diep eenzaam thuis, hen werd het recht op onderwijs ontnomen, als gevolg waarvan de suïcide(pogingen) onder de jeugd een vlucht nam(en).

We zaten letterlijk bijna drie jaar in een uitzichtloze hel waar geen einde aan leek te komen.

De gevolgen worden nu pijnlijk zichtbaar. Er is een afschuwelijke inflatie, een hele generatie heeft onderwijsachterstanden, cultuur is uitgevlakt, drugsverslavingen zijn nog nooit zo hoog geweest, de misdaad is hand over hand toegenomen, bedrijven gingen en gaan nog steeds ten onder, en nog steeds verdedigt de regering de lockdowns, sterker nog, de regering wil de lockdowns in een permanente wet gieten zodat ze het de volgende keer makkelijker over kunnen doen.

Er wordt van ons verwacht dat we vergeten en vergeven, want, zegt de regering, we wisten niet met wat voor virus we te maken hadden, dus we moesten het zekere voor het onzekere nemen.

Maar dat is gelogen en volledig corrupt. We wisten vanaf februari 2020 van de risicostratificatie van de ernstige gevolgen van de ziekte. Het stond in alle kranten. We hadden de gegevens. We wisten uit de Diamond Princess-ervaring, het cruiseschip waarop corona uitbrak in februari 2020, dat er geen sterfgevallen waren van mensen jonger dan 70 jaar op het schip. Dat kwam overeen met alle informatie die we op dat moment hadden. Op basis van wat we op dat moment wisten, was er absoluut geen reden voor lockdowns en waren er heel veel redenen om het niet te doen.

Of luister naar Anthony Fauci zelf, die op 28 februari 2020 schreef in de New England Journal of Medicine: “De algehele klinische gevolgen van Covid-19 kunnen uiteindelijk meer lijken op die van een ernstige seizoensgriep (die heeft een sterftecijfer van ongeveer 0,1 procent) of een pandemische griep (vergelijkbaar met die in 1957 en 1968) in plaats van een ziekte vergelijkbaar met SARS of MERS, die sterftecijfers van respectievelijk 9 tot 10 procent en 36 procent hadden.”

Op 17 maart 2020 schreef epidemioloog John Ioannidis : “De huidige coronavirusziekte, Covid-19, wordt een pandemie van een eeuw genoemd. Maar het kan ook een eens een bewijsfiasco zijn. De bottom line is dat we niet weten hoe lang sociale afstandsmaatregelen en lockdowns kunnen worden gehandhaafd zonder grote gevolgen voor de economie, de samenleving en de geestelijke gezondheid. Er kunnen onvoorspelbare evoluties volgen, waaronder een financiële crisis, onrust, burgeroorlog, oorlog en een ineenstorting van het sociale weefsel. We hebben op zijn minst onpartijdige prevalentie- en incidentiegegevens nodig voor de zich ontwikkelende infectieuze belasting om de besluitvorming te begeleiden.”

Zijn woorden blijken profetisch te zijn. Je kunt de samenleving niet zomaar totale lockdowns opleggen zonder rampzalige gevolgen voor de gezondheid, de economie, sociale relaties en nog veel meer. Met andere woorden, de regering dwong extreme maatregelen af die op geen enkele manier waren te rechtvaardigen, terwijl ze wisten dat dit enorme en onherstelbare schade zou opleveren aan mens en samenleving, en ontelbare gezonde levensjaren zouden kosten.

Kijk en luister eens naar de toespraak van Rutte op 14 december 2021, en besef: ik word hier grof voorgelogen.

Vervolgens kwam men met een ‘vaccin’ dat zoveel voorspelbare bijwerkingen en doden heeft veroorzaakt dat je, in combinatie met de lockdowns, gerust van genocide kunt spreken.

Aantoonbaar werkzame middelen als Ivermectine werden verboden, waardoor de ziekenhuizen volliepen met coronapatiënten, die vervolgens dood gingen aan de beademing op een volledig ontoereikend aantal IC-bedden.  Mensen met andere aandoeningen werden uit de ziekenhuizen geweerd, en stierven aan gebreken die met een goede behandeling gewoon te genezen waren geweest. Maar er moest en zou ‘gevaccineerd’ worden.

Waarom? Ik ben ervan overtuigd dat het te maken heeft met het misbruiken van een relatief onschuldig virus voor het doorzetten van een geopolitieke en economische omwenteling die anders nooit mogelijk was geweest.

En intussen zijn we naadloos in de volgende opzettelijk gefabriceerde crisis over gegaan, die wel eens een grotere hel kan worden dan de coronacrisis: de oorlog in Oekraïne. Opnieuw kijken we aan tegen reisbeperkingen en straks voedseltekorten. Door toedoen van het westen, dat onbeperkt wapens aan het diep corrupte regime in Oekraïne blijft leveren, rennen we in hoog tempo op een Derde Wereldoorlog af. Daarbij zal de coronacrisis verbleken. Tegelijkertijd woirdt er een klimaathysterie over ons uitgestort die nog meer vrijheidsbeperkende maatregelen met zich mee zal brengen, en wereldwijde voedseltekorten zal veroorzaken.

De Amerikaanse econome Emily Oster vindt dat we de regeringen de lockdowns moeten vergeven, want ‘ze wisten niet met wat voor virus ze te maken hadden, en namen de maatregelen voor alle zekerheid’.  Maar we weten dat dat onzin is, dat er kwade opzet en moedwilligheid achter zat.

Je kan dit natuurlijk een complottheorie noemen. Ik hoop dat je gelijk hebt. Misschien heb ik het mis, en is er een andere reden voor de misdadige lockdowns en vaccins die miljoenen bedrijven en levens verwoesten. Ik zou graag willen weten wat het is. Maar wat betreft Oster’s excuus dat we het gewoon niet wisten – dat we geloofden dat het virus erger was dan het was, dat maskers de verspreiding zouden stoppen en ga zo maar door- die bewering is volkomen ongegrond. Dus ook haar wens voor “amnestie” voor de regering valt bij mij in dorre aarde.

Ondergetekende heeft samen met zijn dochter in de BPOC2020 talloze deskundigen gehoord over de schadelijke gevolgen van de lockdowns. We hebben daarover twee rapporten naar ALLE kamerleden gestuurd, maar geen enkele reactie gekregen.

Dus nee, we vergeven niet en we vergeten niet. En ik ben er diep van overtuigd dat er een dag komt waarop de mensheid opstaat en zegt: tot hier en niet verder.

Ik kijk met mijn hele wezen uit naar die dag…

Delen op sociale media