Roger Waters, mede-oprichter van Pink Floyd, heeft berichten in de media ontkend dat hij twee concerten in Krakau, Polen, had geannuleerd. Hij beschuldigde de lokale autoriteiten ervan hem te censureren vanwege zijn kritiek op de westerse betrokkenheid bij het conflict in Oekraïne.

In een Facebook-bericht op zondag richtte Waters zich tot The Guardian en de Poolse krant Gazeta Krakowska.

Uw kranten hebben het bij het verkeerde eind in hun beweringen dat ofwel ik of mijn management, mijn komende shows in Krakau heeft afgelast, zei hij.

Hij verklaarde dat een raadslid in de stad Krakau, Lukasz Wantuch, een motie heeft ingediend om Waters persona non grata te verklaren. Volgens de muzikant is dit “ vanwege mijn publieke inspanningen om iedereen die betrokken is bij de rampzalige oorlog in Oekraïne aan te moedigen te werken aan een onderhandelde vrede”.

Waters beweerde verder dat Wantuch mensen had aangespoord om zijn show te boycotten, waarbij hij opmerkte dat dit “niet erg democratisch” is.

De gemeenteraadsleden in Krakau zouden volgende week stemmen over een voorstel om Waters te benoemen tot persona non grata, waarmee ze “verontwaardiging” uitten over het standpunt van de muzikant over de oorlog in Oekraïne .

De mede-oprichter van Pink Floyd zei dat als dit leidt tot het annuleren van de concerten, dit een “droevig verlies” zal zijn voor hemzelf, maar ook voor de mensen van Krakau die de show wilden zien.

Zijn [Wantuch’s] draconische censurering van mijn werk zal hen de kans ontnemen om te komen”, zei de muzikant.

Het Facebook-bericht kwam als reactie op artikelen die in verschillende Poolse media verschenen, en later in The Guardian.

In de kranten wordt vermeld dat de vertegenwoordiger van de locatie, Lukasz Pytko, zei: “De manager van Roger Waters besloot zich terug te trekken – zonder enige reden op te geven“.

De twee concerten zouden gepland staan ​​voor april 2023 in de Tauron Arena in Krakau, hoewel ze niet vermeld staan ​​op de website van Waters’ ‘This Is Not a Drill’-tour.

De ervaren rockster heeft de VS en het Westen er herhaaldelijk van beschuldigd het conflict aan te wakkeren door Oekraïne van wapens te voorzien.

Waters schreef begin deze maand een open brief aan de Oekraïense first lady, Olena Zelenska, waarin hij “extreme nationalisten” in Oekraïne er de schuld van gaf “uw land op het pad naar deze rampzalige oorlog te hebben gezet“.

De 79-jarige bekritiseerde ook het westen voor het leveren van wapens aan Oekraïne, en gaf met name Washington de schuld. Waters heeft de NAVO ook veroordeeld en beschuldigd van het provoceren van Rusland .

Kunst en muziek als protest

Kunst, zoals muziek, is al eeuwen een manier om te protesteren tegen maatschappelijke en globale misstanden. De muziekwereld kent vele protestzangers, waarvan Bruce Springsteen één van de meest bekende is. Zo was Born in the U.S.A. uit 1984 een protestsong over de eindeloze oorlog in Vietnam.

In 1962 gaf Bob Dylan met zijn ‘Blowin’ in the Wind’ een wake-upcall voor de mensheid om op te staan tegen de kernwapenwedloop. De Amerikaanse burgeroorlog, ongelijkheid en racisme bepaalden de maatschappelijke discussie en die komt terug in zijn tekst.

De Ierse band U2 schreef dit nummer naar aanleiding van de Bloody Sunday in 1972. Veertien ongewapende mannen werden neergeschoten door Britse soldaten na een vreedzame, maar door de Britten verboden demonstratie.

Misschien wel het bekendste Nederlandse protestlied dat we kennen komt van Boudewijn de Groot. Het lied gaat over de oorlog in Vietnam en over de verantwoordelijkheden van de Amerikaanse president Lyndon B. Johnson. De tekst is geschreven door Lennaert Nijgh, de muziek van Boudewijn de Groot.

Overheidscensuur

De (overheids)censuur zoals die nu in Polen plaatsvindt is ook in Nederland de dagelijkse praktijk. Het is verboden een andere dan de gangbare mening over het conflict tussen Oekraïne te hebben. De blokkade van de Russische websites Spoetnik en RT (Russia Today) zijn daar een treffend voorbeeld van. Wanneer je je als politicus of anderszins in het openbaar uitspreekt tegen de sancties aan Rusland en wapenleveranties aan Oekraïne wordt je in het extreemrechtse frame geplaatst.

De media volgen kritiekloos het narratief, terwijl juist de media de macht zouden moeten controleren en zeer kritisch zouden moeten volgen.

Met de verbanning van Roger Waters is het westen een weg ingeslagen die in landen als Iran en Rusland al decennia gangbaar is. Zo volgt het westen een weg van censuur waar zij de grote vijand Rusland al tientallen jaren om bekritiseert.

Delen op sociale media