Column van Pieter Kuit.

Hoewel de media geregeld berichten plaatsen waar ik fysiek licht onpasselijk van word, had ik vandaag bij het openen van de NOS-website een ‘kots-geefmijmaareenbakkie-magikevenovergeven-moment’.

‘Minister Yesilgöz knipte een haarlok af, als steun aan Iraanse vrouwen’, kopte de staatsomroep. Bij het artikel stond een video waar minister Yesilgöz (Justitie) live in de uitzending van staatspropaganda talkshow Op (Onzinnige Propaganda) 1, een ‘stuk’ (1 mm) van haar haar afknipt, nadat tafel- en propagandagenoot Yesim Candan en narratief-presentatrice Fidan Ekiz dat ook hadden gedaan.

Dit deed de minister als steunbetuiging aan actievoerders in Iran die strijden voor vrouwenrechten n.a.v. de dood van Mahsa Amini die werd gearresteerd wegens het niet correct dragen van haar hoofddoek.

Dat bij talkshow Onzinnige Propaganda 1 allerlei misselijkmakende narratieven en propaganda worden verkondigd is ongenoegzaam bekend, en weerhoudt mij ervan ooit op het knopje met cijfer 1 op mijn afstandsbediening te drukken. Ook de knopjes die leiden naar andere programma’s van de publieke én de commerciële media laat ik trouwens met rust, ook wanneer ze beweren Ongehoord Nieuws te brengen.  

Omdat ik als schrijver op deze website toch op de hoogte moet blijven van de dagelijkse actualiteiten open ik, na het eten van een banaan om mijn maag wat fundament te geven, elke ochtend de website van Nederlandse Onzinnige Shit-omroep NOS.

Met enige weerzin klikte ik vandaag, een restje banaan in mijn hand, op het bericht. Voordat ik het wist had ik de bijbehorende video geopend en was ik er met toenemende walging getuige van hoe deze drieling de schaar in het haar zette.

Mijn walging komt voort uit het feit dat uitgerekend de minister van justitie (inderdaad, ‘minister’ en ‘justitie’ met een kleine letter) het woord ‘mensenrechten’ in de mond durft te nemen. De dood van de Iraanse vrouw Mahsa Amini is zeer triest: de dood vinden in handen van de politie is een misdaad van de staat tegen de eigen burgers. Dat Yesilgöz de dood van deze vrouw misbruikt om met de vinger naar Iran te wijzen is van een enorme onbeschaamdheid.

Tijdens de coronacrisis heeft de Nederlandse politie zich in opdracht van haar voorganger Grapperhaus schuldig gemaakt aan massale mishandeling van demonstranten. Dat daar geen doden bij zijn gevallen mag een wonder heten. Een jonge vrouw werd op het Museumplein in Amsterdam van korte afstand opzettelijk onder vuur genomen door het waterkanon, wat haar een schedelbasisfractuur opleverde. Seksuele intimidatie en aanranding door agenten van vrouwelijke demonstranten in de politiecel kwam regelmatig voor. Om dan nu de dood van de Iraanse demonstrante te misbruiken om je ondraaglijke braafheid en verontwaardiging te propageren op TV is ziekmakend.

Grondrechten en vrijheden van Nederlandse burgers worden op grote schaal geschonden. Vrouwen zijn in handen van de Nederlandse politie niet veilig. Dat geldt trouwens ook voor vrouwelijke politieagenten die door hun mannelijke collega’s bepoteld worden. Discriminatie van arrestanten is aan de orde van de dag. Ook intern vindt op grote schaal discriminatie plaats.

Laat deze botox-drieling de handen in eigen boezems steken, en zich kaalscheren om respect te betuigen aan al die vrouwen én mannen die door Nederlandse agenten aangerand en mishandeld zijn.

Delen op sociale media