Column door Jade Kuit

Wat iedereen met een enigszins functioneel brein van verre heeft zien aankomen, is gisteren dan eindelijk gebeurd: David Icke mag het land niet in. Hierdoor zal hij niet in staat zijn om te spreken op de voor aanstaande zondag geplande demonstratie van Samen voor Nederland.

Sterker nog, de “antisemitische complotdenker” is voor de komende twee jaar de toegang tot het gehele Schengengebied ontzegd. De controversiële Brit publiceerde de brief die de IND hem namens het kabinet stuurde op zijn eigen website. Het schrijven telt vijf pagina’s waarin uitgebreid uiteengezet wordt waarom het kabinet Icke zo gevaarlijk acht dat het gerechtvaardigd is om hem de toegang tot (bijna) een geheel continent te ontzeggen, maar in feite was een enkele zin afdoende geweest: “onwelgevallige meningen worden in Nederland niet getolereerd.”

De verontwaardigde reacties van hen die zich “het verzet” noemen doen het bijna lijken alsof ze verbaasd zijn door deze gang van zaken. Het weren van Icke is echter een zeer voorspelbare en bovendien doorzichtige zet van onze politieke leiders, en dient mijns inziens slechts een doel: ordinair machtsvertoon onder het mom van zorgen over de openbare orde en veiligheid.

De IND voert als voornaamste argument aan dat de fysieke aanwezigheid van Icke bij de demonstratie van aanstaande zondag een bedreiging vormt voor de openbare orde, omdat zijn denkbeelden door tegenstanders als antisemitisch worden gezien en er meerdere tegendemonstraties zijn aangemeld. Dat zou kunnen leiden tot fysieke confrontaties tussen aanhangers en tegenstanders van Icke’s gedachtengoed. Wie hier echter langer dan twee seconden over nadenkt, komt onvermijdelijk tot de conclusie dat dit een zwak excuus is. Niets weerhoudt de organisatie van het protest er immers van om Icke via een videoverbinding alsnog te laten spreken, of zijn geplande voordracht door iemand anders te laten houden. Bovendien zijn de theorieën van Icke, ondanks toenemende online censuur, nog altijd vrij toegankelijk. De grond voor tegendemonstraties, en daarmee het risico op confrontaties, wordt door het fysiek weren van Icke niet weggenomen, een feit waarvan het kabinet zich ongetwijfeld bewust is. Bovendien is angst voor ongeregeldheden überhaupt geen afdoende excuus om iemand uit het land te weren. Zoals hoogleraar Recht en Samenleving Jan Brouwer tegen het AD zegt: dan zorg je maar dat er voldoende politie op de been is.

Wat ik wel geloof, is dat het volledig overdreven en misselijkmakende gejank van deugend Nederland over zijn oh zo gevaarlijke ideeën een goede indicatie is dat er wel degelijk een kern van waarheid zit in het idee dat de werkelijke macht in deze wereld zich in andere handen bevindt dan beweerd wordt.

Ook het argument dat Icke’s welbekende “reptielentheorie” het risico op geweld tegen politici zou vergroten, houdt om deze reden geen stand. Bovendien is dit een bijzonder hypocriete redenering van een kabinet dat de demonisering en dehumanisering van coronacritici bijna drie jaar lang actief heeft aangewakkerd. Dit variantenfabriekje, deze wappie, deze levensgevaarlijke extreemrechtse antivaxxer, herinnert zich nog al te goed hoe ze behandeld werd alsof ze de builenpest had, en hoe bedreigingen aan haar adres door de fans van Mark en Hugo gerechtvaardigd en weggewuifd werden. Maar dat is blijkbaar iets anders.

Volgens minister Yeşilgöz is er met het weren van Icke geen sprake van een glijdende schaal. Volgens haar is het “normaliseren van iets als antisemitisme of complottheorieën of allerlei zaken zoals mensen reptielen noemen” juist een glijdende schaal. Haar woordkeuze hier is opvallend, en bovendien symbolisch voor de giftige manier van denken die zich de afgelopen jaren meester heeft gemaakt van de westerse wereld. Blijkbaar is het simpelweg niet verhinderen dat iemand bepaalde denkbeelden uitspreekt hetzelfde als het onderschrijven en normaliseren van deze denkbeelden. In andere woorden: onwelgevallige denkbeelden moeten geweerd worden. Hoe dit feitelijk verschilt van de denkwijze van een totalitair regime, daarover tast ik nog altijd in het duister.

Verbazender vind ik het echter dat zo weinig mensen in lijken te zien wat er daadwerkelijk achter deze actie zit. Mensen zoals David Icke zijn slechts voorbeelden, en hem de toegang tot het land ontzeggen is een symbolische actie: het kabinet kan wellicht (nog) niet verhinderen dat de ideeën van Icke ook in Nederland een bepaald publiek bereiken, maar ze kunnen hem wel degraderen tot een soort balling, een vogelvrij stuk uitschot dat straks wellicht geen enkel land meer binnenkomt. Dat is wat er gebeurt wanneer je te publiekelijk suggereert dat de machtsverhoudingen in de wereld misschien anders liggen dan ons op school verteld wordt.

Het kabinet weet heel goed dat de door henzelf en de media aangewakkerde wekenlange ophef omtrent de komst van Icke het bereik van zijn ideeën alleen maar vergroot heeft. Een significant aantal mensen die tot voor kort geen idee hadden wie deze man überhaupt is, zijn nu tot in detail op de hoogte van zijn gedachtegoed. De polarisatie en onrust in de samenleving waarvoor het kabinet beweert te vrezen zijn in feite veroorzaakt door hun eigen volledig overtrokken reactie, en dat was ongetwijfeld ook precies de bedoeling.

Inderdaad zien we zowel voor- als tegenstanders van het weren van Icke op internet verzanden in oeverloze discussies over de vraag of zijn uitlatingen nu wel of niet antisemitisch zijn. Bedoelt hij dat van die reptielen nu wel of niet letterlijk? Ontkent hij de Holocaust nu wel of niet? Vreselijk geïrriteerd raak ik er inmiddels van, want feit is dat het er niet toe doet. Emeritus hoogleraar Paul Cliteur, die door de welbekende laarzenlikker Pepijn van Erp aan de twitter-schandpaal genageld wordt omdat hij het weren van Icke niet toejuicht, lijkt een van de weinigen te zijn die het wel begrepen heeft. “Het gaat er niet om of ik geloof wat Icke gelooft,” twittert hij, “maar of hij dat mag zeggen. Als verboden moest worden wat ik niet geloof werd het erg stil in de wereld.”

Ik geloof ook niet precies wat David Icke gelooft. Wat ik wel geloof, is dat het volledig overdreven en misselijkmakende gejank van deugend Nederland over zijn oh zo gevaarlijke ideeën een goede indicatie is dat er wel degelijk een kern van waarheid zit in het idee dat de werkelijke macht in deze wereld zich in andere handen bevindt dan beweerd wordt. Of dat nu reptielen zijn, of aliens, of doodgewone personen die zodanig door macht en geld gecorrumpeerd zijn dat ze niet langer menselijk zijn, doet er in feite niet zoveel toe.

Wat in ieder geval duidelijk is, is dat de gang van zaken tot lekker veel ophef en online moddergooien heeft geleid. Verdeel en heers, noemen ze dat; de perfecte aanleiding om het “nationale veiligheid” – excuus te kunnen gebruiken. Ik herinner me een aflevering van Star Trek: The Next Generation waarin dat een thema was (voordat de franchise was overgenomen door woke idioten). Daarin sprak Picard de voor trekkies legendarische woorden: “A matter of internal security, the age-old cry of the oppressor.”

Maar ja, het werkt ook zo goed.

Delen op sociale media