De gemeente Amsterdam heeft de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) gevraagd te onderzoeken of David Icke toegang geweigerd kan worden tot Nederland. Icke is uitgenodigd om op 6 november een bijeenkomst op de Dam te bezoeken.

Het weren van Icke zou een nieuw dieptepunt zijn in de censuur en beperking van de vrijheid van meningsuiting in Nederland. De Nederlandse overheid bereikte een laatste dieptepunt met de blokkade van Russische nieuwswebsites als RT (Russia Today). Wanneer de gemeente Amsterdam er inderdaad in slaagt Icke te weren uit Nederland is dat een nieuw teken dat de democratische rechtsstaat op haar retour is, en bovendien een ernstige aantasting van artikel 11 van de Grondwet, waarin de vrijheid van meningsuiting geregeld is.

Absolute vrijheid van meningsuiting

Wanneer de vrijheid van meningsuiting niet absoluut is, is er de-facto geen vrijheid van meningsuiting. De vrijheid van meningsuiting zou slechts beperkt mogen worden wanneer bepaalde uitlatingen geldende wetten overtreden. Je kan dan denken aan oproepen tot geweld, of het oproepen tot het overtreden van wetten. Dat Icke antisemitisch zou zijn is geen reden om hem het spreken en de toegang te ontnemen. Hoogstens kan je hem achteraf vervolgen wanneer hij met zijn uitspraken de wet zou hebben overtreden.

Kwetsend

Het enkele feit dat Icke, zoals burgemeester Halsema van Amsterdam zegt, “in het verleden antisemitische uitspraken heeft gedaan die onacceptabel en diep kwetsend zijn”, mag geen grond zijn hem de toegang tot Nederland of Amsterdam te verbieden. Het recht tot kwetsen is een integraal onderdeel van de vrijheid van meningsuiting. Daar gaat vrijheid van meningsuiting ten diepste over: dat je een mening mag hebben en uitlatingen mag doen die kwetsend zijn voor anderen. Wanneer het verboden wordt te kwetsen kan je artikel 11 overboord zetten: er is dan geen vrijheid van meningsuiting meer. Bovendien gaat Halsema er niet over wat ‘acceptabel’ is.

Dat Halsema nu een sluiproute zoekt via de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) laat zien dat zij lak heeft aan het feit dat zij Icke wettelijk de toegang niet kan ontzeggen. Het zoeken van sluiproutes om de wet te omzeilen is een gewoonte die het kabinet tijdens de coronacrisis veelvuldig nam. Het toont een minachting voor democratisch tot stand gekomen wetten en voor de democratische rechtsstaat als geheel.

Glijdende schaal

Nederland bevindt zich op een glijdende schaal. Kamerleden van FvD wordt het spreken ontnomen, in de Eerste kamer overkwam dat PVV-senator Marjolein Faber nadat zij premier Rutte had gevraagd of “de vijfde colonne niet eigenlijk achter de regeringstafel zit”. Er wordt zelfs al gesproken over het verbieden van de politieke partij FvD.

De censuur door de regering en andere overheidsdienaren heeft een vlucht genomen sinds de coronacrisis. Sindsdien gaat het steeds sneller met het beperken van de vrijheid van meningsuiting.

Op social media is het sluiten van accounts met ‘desinformatie’ of uitspraken die de overheid niet bevallen aan de orde van de dag. In het verlengde daarvan zagen we zoals gezegd de blokkade van Russische nieuwswebsites. De volgende stap is het blokkeren van websites die ‘desinformatie’ verspreiden.

De vrijheid van meningsuiting, dus wat je wel en niet mag zeggen is in Nederland afhankelijk geworden van wie er in het kabinet zit, en de politieke kleur van burgemeesters. Alleen door de vrijheid van meningsuiting absoluut te maken, voorkom je dat de zittende machthebbers de grenzen van de vrijheid van meningsuiting bepalen.

Delen op sociale media