De media hebben de afgelopen twee weken weer een nieuw favoriet, hardnekkig terugkerend thema. Met de oorlog in Oekraïne, de historisch hoge inflatie en het toenemende wantrouwen in de politiek hebben we toch maar geluk dat onze journalisten nog tijd hebben om te schrijven over dit enerverende en maatschappelijk zeer relevante onderwerp: het feit dat acteur Will Smith komiek Chris Rock tijdens de uitreiking van de Oscars op 28 maart in zijn gezicht heeft geslagen. Een grap van Rock over het kort geschoren kapsel van Smith’s echtgenote, die aan de auto-immuunziekte alopecia lijdt, schoot bij Smith in het verkeerde keelgat, waarop hij uit zijn stoel opstond en Rock een rake klap verkocht. De Academy of Motion Picture Arts and Sciences startte een tuchtprocedure tegen Smith, die erin resulteerde dat hij de komende tien jaar niet bij de Oscars aanwezig mag zijn.

Sinds het incident tijdens de uitreiking van de prestigieuze filmprijzen lijken er wel iedere dag artikelen te verschijnen waarin het voorval uitgebreid geanalyseerd wordt. Voorspelbaar genoeg wordt de huidskleur van Smith er uitgebreid bij gesleept, zoals in dit artikel, waarin de auteur zich beklaagt over de hoge standaarden waaraan zwarte mannen in een wereld van “white supremacy” moeten voldoen. Ook wordt de relatie tussen Smith en zijn vrouw uitgebreid geanalyseerd en wordt het internet uitgespit op zoek naar oude video’s waaruit zou blijken dat Smith bij zijn vrouw “onder de duim” zit. Het feit dat de acteur nu tien jaar niet bij de Oscars mag zijn, wordt eveneens uitgebreid geanalyseerd. Sommigen betichten de Academy van racisme, gezien het feit dat bijvoorbeeld Harvey Weinstein en Roman Polanski niet meteen een verbod kregen opgelegd nadat zij beschuldigd waren van seksueel wangedrag.

Opvallend is dat niet alleen roddelbladen en entertainmentwebsites zich met de kwestie bezighouden. Ook “serieuze” media zoals de NOS, de Volkskrant en het Parool achten vechtpartijtjes tussen steenrijke maar volstrekt nutteloze beroemdheden belangrijk genoeg om weken over door te drammen. Men zou het terechte punt kunnen maken dat de media over het algemeen schrijven over de dingen die de bevolking interessant vindt, en met het oog op de verhitte discussies die op sociale media te zien zijn, lijkt dat inderdaad het geval te zijn. Team Doe Zelf Normaal is van mening dat het feit dat dit nietszeggende en volkomen irrelevante incident de gemoederen zo bezighoudt veel zegt over de staat waarin de gemiddelde burger in Nederland, maar ook in de rest van de Westerse wereld, verkeert.

De recente obsessie met het Will Smith – incident doet sterk denken aan een uitspraak van de Romeinse dichter Juvenalis, die zich in de tweede eeuw na Christus beklaagde over het feit dat het Romeinse volk zich niet langer bezighield met zaken van belang: “Al zolang, sinds wij als volk ons kiesrecht voor niets hebben verkocht, laat het ons koud om net als vroeger alle hoge posten in staat of leger te verdelen. Nee, men houdt zich koest en vraagt alleen nog maar twee dingen: brood en spelen!”

Juvenalis doelt hier op het feit dat de Romeinse keizers de bevolking voorzagen van gratis graan om brood mee te maken, en gratis vermaak aanboden in de vorm van bijvoorbeeld paardenrennen, worstelwedstrijden en gladiatorengevechten. Dit werd gedaan om het volk tevreden te houden, ondanks het feit dat de kosten van levensonderhoud steeds hoger werden en het Romeinse Rijk in toenemende mate met problemen kampte. Volgens Juvenalis had het volk oogkleppen op; zolang ze maar “brood en spelen” hadden, hadden ze geen interesse in het verval dat zich op de achtergrond afspeelde, een feit waar de machthebbers uiteraard gretig gebruik van maakten.

Feit is natuurlijk dat de discussie over de aanvaring tussen Smith en Rock volslagen irrelevant is. Het is een algemeen bekend gegeven dat Hollywood en gerelateerde industrieën broedplaatsen zijn van seksueel misbruik en andere zaken die het daglicht niet verdragen, en als gevolg hiervan de slechtst mogelijke mensen aantrekken. Dat in een dergelijke omgeving vechtpartijen en andere incidenten plaatsvinden, is nauwelijks verbazend te noemen. Iedere poging om het niet-bestaande morele besef van deze mensen te analyseren is onzes inziens lachwekkend te noemen. Ook hoeft met Chris Rock of Will Smith niemand medelijden te hebben; mensen die miljoenen betaald krijgen voor het feit dat ze bestaan, kunnen wel tegen een stootje.

De mate waarin de Westerse samenleving geobsedeerd is met beroemdheden, is op zijn minst zorgelijk te noemen, en is hoogstwaarschijnlijk gerelateerd aan de volslagen apathie waarmee door velen gereageerd wordt op twee jaar coronabedrog en schandalige leugens en gekonkel door bewindslieden. Het feit dat Hugo de Jonge gisteren het debat over de beruchte mondkapjesdeal overleefde, is slechts het zoveelste kleine symptoom van dit probleem. Zolang de gemiddelde Nederlander ruim genoeg te eten heeft en naar Temptation Island of het zoveelste programma over de Kardashians kan kijken, interesseert het ze blijkbaar niet zoveel dat hun minister-president vaker liegt dan dat hij de waarheid spreekt. Toegegeven; de stijgende brandstofprijzen hebben de afgelopen tijd wel tot enige ophef geleid, maar in al haar gulheid heeft de staat daar toch weer een paar cent vanaf gehaald. Terug naar Love Island dus.    

Het moge overigens ook duidelijk zijn dat de ronduit gênante vertoning rondom Hugo de Jonge afgelopen vrijdag in feite niet veel verschilt van de schermutseling tussen Will Smith en Chris Rock. De debatten in de Tweede Kamer zijn op dit punt niet veel meer dan schijnvertoningen; verbale vechtpartijtjes tussen mensen van wie de meesten geen enkele vorm van moreel kompas bezitten en de samenleving meer kwaad dan goed doen. Het mondkapjesdebat van afgelopen vrijdag vormt hierop geen uitzondering. De Jonge moest, net als Rutte talloze keren eerder, “door het stof” zodat het lijkt alsof er iemand verantwoordelijk wordt gehouden en mensen snel weer overgaan tot de orde van de dag: zichzelf volstoppen met erbarmelijk slechte sushi bij all you can eat – restaurants (want “we mogen weer!!”) en roddelen over bekende mensen. De echt relevante dingen in het leven, zullen we maar zeggen.

Team Doe Zelf Normaal hoopt snel geen artikelen meer te hoeven zien over het Smith/Rock-incident. Wellicht dat mensen dan weer tijd hebben om zich af te vragen wat er nu eigenlijk staat in de vernieuwde versie van de spoedwet die in juni opnieuw verlengd moet worden, wat daar nu eigenlijk aan veranderd is, of wat nu eigenlijk de bedoeling is van het Europees Digitaal Coronacertificaat dat de Europese Commissie zo graag wil verlengen.

Voor nu beperken wij ons tot het volgende advies: als het erop lijkt dat de staat en de media graag willen dat je je ergens mee bezighoudt, kun je er bijna automatisch vanuit gaan dat het irrelevant is.

Delen op sociale media