Zweden en Finland willen binnen enkele weken een besluit nemen over toetreding tot de NAVO. Beide landen willen eerst een uitgebreide afweging maken over de voor- en nadelen van zo’n besluit. Dat maakten de premiers van de twee naties bekend op een gezamenlijke persconferentie. Dat meldt de NOS vandaag.

Aanleiding is de inval door Rusland in Oekraïne.

Juist de constante uitbreiding van de NAVO richting de Russische grenzen, en de voortdurende dreiging dat ook Oekraïne lid zou worden van de NAVO is één van de redenen geweest dat Poetin besloot Oekraïne binnen te vallen. Poetin heeft ook herhaaldelijk aangegeven het onaanvaardbaar te vinden wanneer Finland en Zweden lid zouden worden van de NAVO. Finland deelt een 1300km lange grens met Rusland, waar de NAVO na toetreding van Finland naar believen troepen en wapens kunnen stationeren.

Het samentrekken van troepen en wapens langs grenzen wordt als vanouds als een offensieve en agressieve daad gezien.

Het Westen meet hier met twee maten. Wanneer Rusland troepen en wapens plaatst langs een grens wordt dat als agressie gezien; wanneer het Westen dat doet is het defensief.

NOS: Een van de belangrijkste redenen om lid te worden van de NAVO is artikel 5 van het NAVO-handvest. Daarin wordt bepaald dat een aanval op een NAVO-lid neerkomt op een aanval op alle lidstaten. Als gevolg zal een land als Rusland nooit een NAVO-lid durven aanvallen, is de gedachte erachter.

Dat is een omkeerde redenatie: Rusland ziet de NAVO terecht als een bedreiging. Waarom zou Poetin het Westen vertrouwen? Of zijn we de toespraak van Guy Verhofstadt, de voormalig premier van België en toen lid van het Europees Parlement, vergeten die hij in 2014 gaf op het Maidanplein in Kiev tijdens de Maidanrevolutie op 20 februari 2014, samen met VVD-Europarlementariër Hans van Baalen?

De Maidanrevolutie is de naam die gegeven is aan de protesten in Oekraïne die op 21 november 2013 ontstonden tegen de regering van president Viktor Janoekovytsj naar aanleiding van diens niet-ondertekening van het associatieverdrag tussen de Europese Unie en Oekraïne. Aanhoudende druk van de protesten leidde uiteindelijk tot het afzetten van president Janoekovytsj en het ontslag van premier Azarov. (Wikipedia)

Aangekomen op het Maidanplein zegt Verhofstadt tegen de menigte: “Er komt iedere week een nieuwe EU-delegatie hierheen tot jullie de strijd hebben gewonnen”. Van Baalen vult hem aan: “We blijven bij jullie”.

Rob van Wijk, hoogleraar internationale betrekkingen en veiligheid, was verbaasd:

“Als je in zo’n functie daarheen gaat en je uitspreekt, dan weet je gewoon dat je olie op het vuur gooit. Ik vind dat niet verstandig, want als het escaleert hou je het niet meer in de hand en dat is ook precies wat gebeurd is.”

Uiteindelijk is de pro-Russische president Janoekovytsj afgezet en de premier, Azarov, ontslagen.

Het is op zijn best naïef om te denken dat Poetin dit voor eeuwig over zijn kant zou laten gaan. Bovendien heeft Oekraïne de Minskaakoorden niet nageleefd, waarin de zelfstandigheid van de oostelijke provincies Donetsk en Loehansk besproken en toegezegd werd.

Wat zijn de belangrijkste punten uit dat akkoord? (Wikipedia)

  • Staakt-het-vuren en terugtrekking van zware wapens

Op 15 februari 2015 om middernacht moeten de gevechten stoppen. Het Oekraïense leger en de pro-Russische separatisten moeten binnen twee dagen beginnen met het creëren van een bufferzone: 50 kilometer afstand tussen de artillerie– en 100 millimeter kaliber wapens, 70 kilometer tussen de raketsystemen en 140 kilometer tussen de zwaarste wapens. Hierbij gelden de grenzen zoals bepaald op 19 september 2014 (Minsk I). Dit alles moet binnen twee weken gerealiseerd zijn.

  • Het controleren van het terugtrekken van wapens

Met behulp van alle benodigde instrumenten zoals satelliet- en radarbeelden zal de OVSE toezien op bovenstaande afspraken.

  • Dialoog tussen de strijdende partijen

Tegelijkertijd met de terugtrekking van de zware wapens, moeten de strijdende partijen de dialoog aangaan. De belangrijkste punten die besproken moeten worden zijn het tijdelijke zelfbestuur en de politieke toekomst van de oblasten Donetsk en Loehansk. De pro-Russische separatisten willen van de Oekraïense regering meer macht voor de eigen regio. Hiervoor is een verandering van de grondwet nodig. Pas na deze wijziging zullen er lokale verkiezingen plaats vinden.

  • Vrijlating van gevangenen en amnestie voor alle (oorlogs)misdadigers

Binnen vijf dagen na de terugtrekking van de wapens moeten de partijen alle gevangenen vrijlaten en er zullen geen strafbare feiten, begaan tijdens het conflict in Oost-Oekraïne, worden vervolgd.

  • Terugtrekking van alle buitenlandse militairen en herstel van de controle

Alle buitenlandse militairen (uit met name Rusland) zullen worden ontwapend en moeten het Oekraïense grondgebied verlaten. De Oekraïense regering krijgt opnieuw controle over het hele land, inclusief het gebied dat nu in handen is van de pro-Russische separatisten. Dit herstel zal beginnen op de eerste dag na de lokale verkiezingen en voltooid zijn tegen het einde van 2015.

  • Humanitaire hulp en herstel van de sociale- en economische structuur

Donetsk en Loehansk hebben nooit meer macht gekregen. De toegezegde grondwetswijzing is er nooit gekomen. Integendeel, er zijn harde bewijzen dat Zelenski de pro-Russische separatisten militair bestrijdt, met vele burgerdoden tot gevolg. Die doden betreffen ook burgers met een Russisch paspoort.

Het Westen heeft hier boter op het hoofd. Met het blokkeren van Russische nieuwswebsites wil men de Russische kant van het verhaal als desinformatie wegzetten. Hoewel de situatie in Oekraïne afschuwelijk is, en de inval een drama, kon het Westen dit voorzien. Poetin heeft talloze keren gewaarschuwd dat de Minsk-akkoorden moesten nagekomen en het voor hem onaanvaardbaar was dat Oekraïne lid werd van de NAVO.

En dan nu als antwoord de toetreding van Zweden en Finland tot de NAVO. Het is een nieuwe levensgevaarlijke provocatie van het Westen, die de situatie (opnieuw) zal laten escaleren.

Delen op sociale media