Doe Zelf Normaal plaatst dagelijks vertaalde artikelen van de in Nederland geblokkeerde Russische nieuwssite Russia Today en andere geblokkeerde (Russische) websites. Doe Zelf Normaal neemt daarmee GEEN standpunt inzake de oorlog in Oekraïne in: Doe Zelf Normaal plaatst dit omdat zij een ferm voorstander en verdediger is van vrije nieuwsgaring, en blokkades van websites in opdracht van de overheid onwettig en een vorm van ernstige censuur vindt.

Doe Zelf Normaal adviseert u een VPN te installeren, zodat u weer ongecensureerd gebruik kunt maken van internet. Wij adviseren ExpressVPN.

Het gebruik van een VPN is volkomen legaal!


Net als bij Oekraïne hebben westerse aanhangers van Kosovo het land nooit gedwongen zich aan een internationale deal te houden, wat tot een crisis heeft geleid.

Door Aleksandar Pavic, politiek analist

Naast het conflict in Oekraïne wordt Europa nu geconfronteerd met het vooruitzicht van een nieuw conflict in Kosovo, de afgescheiden provincie van Servië (volgens de Servische grondwet officieel Kosovo en Metohija genoemd). De eenzijdige afscheiding van Kosovo werd in 2008 erkend door de belangrijkste westerse mogendheden. Dit gebeurde negen jaar na de NAVO-aanval op Servië en de Federale Republiek Joegoslavië, waarna NAVO-troepen de provincie bezetten en hielpen bij de installatie van een door etnische Albanese geleide regering, gedomineerd door voormalige leden van terroristische organisatie van het Kosovo Bevrijdingsleger.

De huidige crisis wordt veroorzaakt door de etnisch-Albanese premier van Kosovo, Albin Kurti, die aanvankelijk de meerderheid van de Servische bevolking in het noorden van de regio wilde dwingen om Kosovaarse kentekenplaten en identiteitspapieren vanaf 1 augustus te accepteren en de toegang tot de provincie te verbieden, en tijdelijke papieren af te geven aan reizigers met door Servië uitgegeven kentekenplaten en documenten.

Kurti probeerde in september 2021 een soortgelijke stunt uit, wat een crisis veroorzaakte waarbij lokale Serviërs in het noorden van Kosovo wegblokkades opwierpen en de politie van Kosovo naar verluidt Servische burgers in elkaar sloeg en intimideerde, terwijl de autoriteiten in Belgrado het Servische leger op scherp zetten en gevechtsvliegtuigen liet vliegen boven de  grens tussen Servië en Kosovo. De EU kwam uiteindelijk tot een tijdelijke overeenkomst, in afwachting van een definitieve deal die onder auspiciën van de EU in april 2022 zou zijn bereikt. Daar is echter niets van terechtgekomen.

Van Kosovo tot Oekraïne lijkt het erop dat er een patroon is met betrekking tot overeenkomsten waarin westerse mogendheden de hand hebben. Sinds de start van de ‘speciale militaire operatie’ van dit jaar in Oekraïne, hebben Russische functionarissen keer op keer herhaald dat het Westen Kiev nooit onder druk heeft gezet om zijn deel van het vredesakkoord van Minsk uit 2015, bedoeld om een einde te maken aan de impasse van Kiev met de Donbass-republieken, na te komen. Onlangs gaf de voormalige Oekraïense president Pjotr Porosjenko openlijk toe dat Oekraïne nooit van plan was de overeenkomst na te komen, maar alleen maar tijd kocht totdat het een leger kon opbouwen dat in staat was Donbass onder de voet te lopen.

De situatie met Kosovo is niet veel anders. De EU sloot in april 2013 een overeenkomst tussen Pristina en Belgrado, de zogenaamde Overeenkomst van Brussel, waarbij Servië geacht werd zijn “parallelle” politie- en gerechtelijke structuren in Kosovo te ontmantelen en de Kosovo-Serviërs ervan te overtuigen integratie in de Kosovaarse politie en justitie te aanvaarden en het rechtssysteem zonder de onafhankelijkheid van het gebied te erkennen. En de autoriteiten van Belgrado deden dit, ondanks een grote publieke verontwaardiging over de verhuizing.

Er was echter een tweede deel van de overeenkomst, waardoor Pristina verplicht was een vereniging van Servische gemeenten te vormen, met aanzienlijke lokale bevoegdheden en banden met het eigenlijke Servië. Het Albanese deel van het Akkoord van Brussel is tot op heden niet vervuld. Of, zoals de Servische president Aleksandar Vucic op 31 juli opmerkte, dat er 3.390 dagen zijn verstreken sinds de ondertekening van het Akkoord van Brussel, en er nog steeds geen teken van de nakoming van het akkoord is.

Net als in het geval van Oekraïne heeft het collectieve Westen absoluut geen druk uitgeoefend op de kant die het steunt om zijn deel van een ondertekende internationale overeenkomst na te komen. En nogmaals, zoals in het geval van Oekraïne, heeft dit Pristina ertoe aangezet een steeds strijdlustiger standpunt in te nemen, wat heel goed kan leiden tot een ernstiger conflict.

Er zit een extra ingrediënt in de Kosovo-mix, dankzij het conflict in Oekraïne. Namelijk, de Serviërs – zowel in Servië als in Bosnië en Herzegovina – staan vrijwel alleen onder de Europese volkeren door te weigeren zich aan te sluiten bij de westerse sancties tegen Rusland en door consequent openlijke steun te betuigen aan de ‘speciale militaire operatie’ van Rusland in Oekraïne. Als gevolg hiervan staat de regering in Belgrado onder constante, toenemende druk van de belangrijkste westerse hoofdsteden, evenals van  de EU en de NAVO, om haar beleid te wijzigen en zich aan te sluiten bij de collectieve economische zelfmoord van het Westen.

Aangezien Belgrado een harde noot is gebleken voor het Westen om diplomatiek te kraken als het gaat om verzet tegen Rusland, is het helemaal niet vergezocht om je voor te stellen dat de Kosovo-Albanezen door het Westen zouden kunnen worden gezien als een nuttig instrument om Belgrado extra de duimschroeven aan te draaien. Op dezelfde cynische manier waarop de Oekraïners worden gebruikt om Rusland onder druk te zetten en te verzwakken.

De komende dagen en weken zullen ons zeker veel vertellen. Het  uitstel van een maand door de Kosovaarse autoriteiten van hun verbod op Servische kentekenplaten en identificatiedocumenten tot 1 september lijkt misschien bemoedigend. Men moet echter altijd in gedachten houden dat het Westen over alle instrumenten beschikt die nodig zijn om Pristina onder druk te zetten om het Akkoord van Brussel na te komen en in het algemeen om zich gewoon te gedragen. Kosovo is volledig afhankelijk van een gestage stroom van westerse financiële injecties en de veiligheidssteun van de NAVO.

De Servische president heeft publiekelijk verklaard dat Servië niet geïnteresseerd is in een hernieuwd conflict, maar niet zal toestaan dat zijn bevolking wordt geschaad en misbruikt door het Kosovaarse veiligheidsapparaat. Als de belangrijkste westerse mogendheden Kurti niet in toom houden en, in plaats van hem onder druk te zetten om eerder ondertekende overeenkomsten na te komen, hem toestaan om geweld te gebruiken en zijn aangekondigde eenzijdige stappen in september of zelfs eerder in te laten gaan, kan dat op zijn minst een paar dingen betekenen : 1) dat de dreiging van nieuw geweld in Kosovo door het Westen wordt gebruikt om Belgrado nog meer concessies te doen, misschien achter de schermen, in verband met de vorming van een nieuwe Servische regering, of 2) dat de door het Westen geplaagde politieke elites het uitbreken van een nieuw conflict in Europa willen en misschien wel hard nodig hebben. Of misschien zelfs beide.

Het enige dat helaas moeilijk voor te stellen is, is dat de VS en de EU daadwerkelijk iets doen om fundamenteel bij te dragen aan een vreedzame oplossing van deze crisis.


Naschrift DZN Media

Ook hier zien we weer dezelfde manier van werken als in Oekraïne van de EU: een onder leiding van de EU gesloten akkoord tussen Kosovo en Servië wordt door Kosovo niet nagekomen. Ook hier gaat het om een bevolkingsgroep die niet bij het land wil horen waar zij mede door toedoen van de EU gedwongen bij zijn gaan horen.

Omdat Kosovo het akkoord niet naleeft, en de EU, net als in Oekraïne, de spanningen op laat lopen totdat het escaleert in geweld, is ook hier de EU, en dus ook Nederland, schuldig aan de ontstane situatie en een eventueel gewapend conflict. De EU is de agressor op de achtergrond. De NAVO heeft intussen aangekondigd bereid te zijn in te grijpen. Wederom laat het Westen zien absoluut geen interesse in vrede te hebben, maar slechts uit is op steeds meer onrust, en intussen haar invloed uitbreidt ten koste van de vrede en de Servische burgers die in Kosovo onderdrukt en gediscrimineerd worden, net zoals de Russische burgers in de Donbas in Oekraïne.

Delen op sociale media