Doe Zelf Normaal plaatst dagelijks vertaalde artikelen van de in Nederland geblokkeerde Russische nieuwssite Russia Today en andere geblokkeerde (Russische) websites. Doe Zelf Normaal neemt daarmee GEEN standpunt inzake de oorlog in Oekraïne in: Doe Zelf Normaal plaatst dit omdat zij een ferm voorstander en verdediger is van vrije nieuwsgaring, en blokkades van websites in opdracht van de overheid onwettig en een vorm van ernstige censuur vindt.

Doe Zelf Normaal adviseert u een VPN te installeren, zodat u weer ongecensureerd gebruik kunt maken van internet. Wij adviseren ExpressVPN.

Het gebruik van een VPN is volkomen legaal!


Door Scot Ritter, een voormalig inlichtingenofficier van het Amerikaanse marinierskorps en auteur van ‘Ontwapening in de Tijd van de Perestroika: Wapencontrole en het Einde van de Sovjetunie.’ In de Sovjetunie diende hij als inspecteur bij de invoering van het INF-verdrag, in de Golfoorlog diende hij onder Generaal Schwarzkopf, en van 1991 tot 1998 was hij wapeninspecteur.


De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken hoopte Rusland een ‘nucleaire terrorist’ te doen lijken.

Terwijl VN secretaris-generaal Antonio Guterres overlevenden van de kernaanval op Hiroshima tijdens de Tweede Wereldoorlog aan de andere kant van de wereld toesprak, leek het Oekraïense leger vastbesloten om Europa in een moderne nucleaire holocaust te storten door artillerieraketten af te vuren op de kerncentrale in Zaporizja.

Guterres omschreef de aanval van deze week, die beveiligingsapparatuur beschadigde en de elektriciteitstoevoer naar de kerncentrale verstoorde, als ‘suïcidaal.’

Kiev gaf Rusland al snel de schuld van de aanslagen, beschuldigde Moskou van ‘nucleair terrorisme’ en riep de internationale gemeenschap op om een delegatie van ‘internationale vredeshandhavers’ te sturen om ‘het gebied volledig te demilitariseren’.

De kerncentrale in Zaporizja staat onder fysieke controle van Rusland sinds haar troepen het gebied in maart bezetten. Sindsdien wordt de centrale bediend door Oekraïense technici die werken onder toezicht van Russische experts op het gebied van atoomenergie. De faciliteit beschikt over zes kernreactoren die voor het begin van de militaire operatie ongeveer twintig procent van de stroom in Oekraïne genereerden. Drie van deze reactoren werden buiten werking gesteld nadat de Russen het gebied overnamen, en een vierde moest worden uitgezet nadat de centrale op 5 augustus werd beschoten. De twee overgebleven reactoren moesten hun output voor de veiligheid bovendien met de helft verminderen.

De ambassadeur van Oekraïne bij het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie (IAEA), Yevhenii Tsymbaliuk, verklaarde dat Russische troepen probeerden om stroomuitval te veroorzaken in Zuid-Oekraïne door de kerncentrale te beschieten. Het Oekraïense nucleaire agentschap, Energoatom, heeft het Russische leger beschuldigd van het plaatsen van explosieven in de kerncentrale van Zaporizja, die tot ontploffing zouden worden gebracht in het geval van een Oekraïense tegenaanval om de centrale in te nemen. Het Oekraïense leger heeft Rusland er eveneens van beschuldigd dat zij militair materieel, inclusief munitie, in gebouwen nabij de kernreactors hebben geplaatst.

Het enige probleem met het verhaal van Oekraïne is dat er simpelweg niets van waar is. De aanval op de kerncentrale in Zaporizja van 5 augustus werd uitgevoerd met artillerieraketten waarvan de impactkenmerken er duidelijk op wijzen dat ze uit door Oekraïne gecontroleerd gebied kwamen. Bovendien zouden Russische luchtverdedigings- en contra-batterijradars in de buurt van de centrale de ballistische baan van de inkomende raketten hebben gedetecteerd, wat onweerlegbaar bewijs zou leveren van de oorsprong van de aanval. Hetzelfde geldt voor de platforms van de VS en de NAVO die in heel Oekraïne inlichtingen verzamelen. En gezien de propaganda-overwinning die zou kunnen worden behaald door dergelijk bewijsmateriaal vrij te geven, kan men er zeker van zijn dat de VS ten volle zouden profiteren van elk scenario dat het vrijgeven van U-2-beelden tijdens de Cubaanse rakettencrisis zou reproduceren, of het vrijgeven van de geluidsbanden van de Sovjet gevechtspiloot die KAL 007 neerhaalde.

Dit zal uiteraard niet gebeuren. En gezien het feit dat Rusland bezig is met het actief verdedigen van de kerncentrale in Zaporizja, is het onwaarschijnlijk dat ze belangrijke inlichtingen over hun radarcapaciteiten weg zouden geven enkel om goedkope PR-punten te scoren. Rusland is altijd terughoudend geweest met betrekking tot goedkope propaganda en gaf er de voorkeur aan zijn optreden op het slagveld voor zich te laten spreken.

Dat geldt niet voor de Verenigde Staten en Oekraïne, die een trackrecord van samenwerking hebben als het gaat om het verspreiden van informatie die bedoeld is om het Russische narratief te ondermijnen en “in het hoofd van president Vladimir Poetin te kruipen” – zelfs als de informatie die aan het publiek wordt vrijgegeven niet waar is.

De Oekraïense aanval op de kerncentrale in Zaporizja werd, in typisch Orwelliaanse stijl, vier dagen voordat hij daadwerkelijk plaatsvond door de Verenigde Staten voorspeld. Tijdens een persconferentie bij de Verenigde Naties op 1 augustus beschuldigde de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken Rusland ervan dat zij de kerncentrale gebruiken als basis, van waaruit zij artillerieaanvallen op Oekraïne uit zouden voeren. Blinken verklaarde dat dat het afvuren van artillerieraketten vanaf een locatie dichtbij de kerncentrale “het toppunt van onverantwoordelijkheid” was, waarmee hij impliceerde dat deze raketten op de centrale zelf zouden kunnen landen. Blinken voegde eraan toe dat de Russen de kerncentrale als een “nucleair schild” gebruikten dat ervoor zou zorgen dat Oekraïne hen niet aan zou vallen uit angst de kernreactoren te raken.

Blinken’s schaamteloze overname van de discussiepunten van de Oekraïense regering is des te absurder gezien het absolute gebrek aan bewijs om deze krachtige uitspraken te onderbouwen. Wanneer iemand met het aanzien van de minister van Buitenlandse Zaken op zo’n publieke manier spreekt over dergelijke belangrijke zaken, wordt er normaal gesproken informatie van inlichtingendiensten vrijgegeven om de beschuldiging te staven – zoals bijvoorbeeld overheadbeelden van de locaties van Russische troepen rondom de kerncentrale in Zaporizja. Dergelijke data werden echter niet beschikbaar gesteld, gezien het feit dat Blinken zijn functie als hoofd van de Amerikaanse diplomatieke dienst inmiddels niet meer uitvoerde en in plaats daarvan slechts diende als Oekraïense propagandist.

Rusland heeft op haar beurt duidelijk gemaakt dat er geen Russische troepen in de buurt van de kerncentrale gestationeerd waren, met uitzondering van wat reservetroepen voor veiligheidsdoeleinden (het is tenslotte een actieve kerncentrale). Nogmaals, hoewel Rusland duidelijk bovengrondse beelden kan leveren van zijn troepenopstelling in de buurt van de fabriek, maakt de operationele veiligheid het onmogelijk om dit te doen. Het is immers aan de aanklager, en niet aan de beschuldigde partij, om bewijs van een misdrijf aan te leveren.

Blinken’s uitspraak van 1 augustus diende als het begin van een PR-campagne die culmineerde in de artillerieaanval van Oekraïne op de kerncentrale in Zaporizja. Het doel van deze campagne lijkt tweeledig te zijn – ten eerste stelt het Rusland in een slecht daglicht, en ten tweede helpt het Oekraïne om iets voor elkaar te krijgen dat hen met militaire troepen alleen niet zou zijn gelukt – namelijk het verjagen van Russische troepen uit Zaporizja. De oproepen van het Westen tot internationale interventie wijzen op een bewuste poging om een pro-Oekraïense narratief te promoten, ook al weten alle betrokken partijen dat de feiten die aan dit narratief ten grondslag liggen niet waar zijn. Om dat tegen te gaan heeft Rusland IAEA-waarnemers uitgenodigd om de kerncentrale te bezoeken en een vergadering van de VN-Veiligheidsraad bijeengeroepen om de situatie te bespreken.

Dit is veel ernstiger dan slechts een uit de hand gelopen informatieoorlog. Hoewel de nucleaire faciliteit van Zaporizja is gebouwd volgens normen die een voltreffer van een artillerieraket zouden kunnen overleven, zou de stroomonderbreking en/of schade aan veiligheidsuitrusting kunnen leiden tot het soort gebeurtenis dat voorafging aan de kernramp in Tsjernobyl. Het Russische ministerie van Defensie merkte op dat de Oekraïense aanval op de energiecentrale een stroompiek had veroorzaakt die tot een noodstop had geleid. Het hoofd van het Oekraïense bedrijf dat de centrale exploiteert merkte verder op dat op één na alle elektriciteitsleidingen die de centrale met het Oekraïense energiesysteem verbonden waren vernietigd, en verklaarde dat elke stroomuitval “zeer onveilig zou kunnen zijn voor een dergelijke nucleaire faciliteit”.

Secretaris-generaal Guterres had gelijk toen hij de aanval op de kerncentrale in Zaporizja “suicidaal” noemde. De betrokken “nucleaire terroristen” komen echter niet uit Moskou, maar eerder uit Washington en Kiev. Wanneer het stof van de Russische militaire operatie eindelijk is neergedaald, en degenen die verantwoordelijk zijn voor het plegen van misdaden zoals de aanval op de nucleaire faciliteit van Zaporizja ter verantwoording kunnen worden geroepen, zou Tony Blinkens naam, als er in deze wereld sprake is van enige gerechtigheid, bovenaan deze lijst moeten staan.


Naschrift DZN Media

Dit is niet de eerste keer dat wij een vertaalde column van deze auteur plaatsen. Als voormalig inlichtingenofficier van het Amerikaanse marinierskorps was Scott Ritter van 1991 tot 1998 wapeninspecteur in Irak. Hij was verantwoordelijk voor het opsporen en vernietigen van massavernietigingswapens. Nadat hij in 1998 ontslag had genomen, vergaarde hij bekendheid als criticus van het Amerikaanse beleid in het Midden-Oosten. In 2003 sprak hij zich uit tegen de Amerikaanse invasie van Irak, omdat het land volgens hem niet over massavernietigingswapens beschikte. Hij werd populair als talkshowcommentator.

Sinds het begin van de oorlog tussen Rusland en Oekraïne heeft Ritter duidelijk gemaakt dat hij het Westerse narratief ten aanzien van het conflict niet accepteert. Zijn Twitter-account, dat nog altijd gelinkt staat boven zijn artikelen voor RT, is inmiddels verwijderd vanwege de welbekende misdaad van het verspreiden van “desinformatie” over Oekraïne. Ritter schreef een artikel over zijn ervaringen op Twitter dat wellicht het lezen waard is.

Wie het Wikipedia-artikel over Ritter opzoekt, zal zien dat uitgebreid wordt benadrukt dat hij in het verleden is veroordeeld omdat hij in een chatroom online seks zou hebben gehad met een politieagent die zich voordeed als een meisje van vijftien jaar. Over deze veroordeling of andere beschuldigingen aan het adres van Ritter die online te vinden zijn, doet DZN geen uitspraak. Wij plaatsen de columns van Ritter slechts omdat wij andere perspectieven op geopolitiek willen tonen die los staan van het Westerse narratief.

Delen op sociale media