Repressie is het enige wapen dat het Kremlin heeft om mobilisatie-onvrede te bestrijden’’, kopt Trouw donderdag.

Trouw verwijst naar de kleinschalige protesten tegen de gedeeltelijke mobilisatie die Poeting afkondigde.

Het was reden genoeg voor de demonstranten om gewapend met luide stemmen en spandoeken het Russische staatsapparaat te trotseren dat vrijwel overal al met knuppels, helmen en schilden klaar stond om de protesten hardhandig uit elkaar te slaan. Want hoewel het om relatief kleinschalig verzet ging, traden de autoriteiten, net als zeven maanden geleden, ongekend hard op. Op beelden die online rondgaan, is te zien hoe de oproerpolitie genadeloos inslaat op de menigte en hoe agenten demonstranten horizontaal richting arrestatiebusjes escorteren, aldus Trouw.

Bovenstaande tekst zou zomaar in Trouw kunnen hebben gestaan na de verboden coronademonstratie in juni 2020, waar de schrijver van dit artikel met zijn dochter aanwezig was en moest rennen om niet onder de wielen van het waterkanon terecht te komen of om hardhandig  met de lange lat van de Me-ers kennis te maken.  Dit was de eerste van vele demonstraties die door knokploegen van de politie uiteen werden geslagen. Wanneer je maar genoeg afkeurend en veroordelend met de vinger naar andere repressieve regimes wijst, wek je indruk dat het er in jouw land allemaal keurig democratisch aan toe gaat. Trouw en de andere media doen daar braaf aan mee en volgen in alles het narratief van de overheid: in Nederland komt repressie niet voor. Ons politiekorps is terughoudend met geweld. Soms gaan agenten te ver, maar politiegeweld is niet systematisch. En wanneer er geweld is gebruikt onderzoekt de ‘onafhankelijke’ Rijksrecherche het ‘incident’.

Nederland werd echter, in tegenstelling tot Rusland, door Nils Melzer, VN-rapporteur martelingen, fel bekritiseerd voor o.a. het harde optreden door de politie bij een demonstratie tegen de coronamaatregelen, in 2021 in Den Haag. Hij noemde het politieoptreden ‘walgelijk en barbaars’.

Zoek de verschillen

Het verschil tussen Rusland en Nederland is dat Rusland openlijk repressief is en geen moeite doet dit te verbergen. Nederland bedekt de repressie onder mooie woorden over rechtsstaat en democratie. Op kritiek, zoals Nils Melzer die gaf, reageert Nederland als door een wesp gestoken. De regering en de politiebonden eisten op hoge toon dat Melzer het rapport in zou trekken. Want repressie komt in democratie Nederland immers niet voor.

‘Democratische en rechtsstatelijke’ repressie

De repressie in Nederland speelt zich af onder een laagje vernis van democratische waarden. Intussen worden onschuldige burgers door de Algemene Inlichtingen en Veiligheidsdienst en de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding gevolgd die daarmee met medeweten van de regering de privacywetten met voeten treden.

Ondergetekende en zijn dochter staan vermeld in een rapport van de NCTV vanwege hun werkzaamheden voor de Buitenparlementaire Onderzoekscommissie waarin zij onderzoek deden naar het coronabeleid. Dit rapport staat openbaar op internet.

Burgers die in de netten van de overheid verstrikt raken maken geen schijn van kans, zoals de slachtoffers van de Toeslagenaffaire hebben ondervonden.

Een ieder die zich openlijk en aanhoudend keert tegen (het beleid van) de overheid en regering krijgt te maken met stigmatisering, intimidatie en in het ergste geval vervolging, met een beroep op de ‘veiligheid van de rechtsstaat’. Het begrip opruiing is de laatste jaren opgerekt, zodat tal van mensen vervolgd konden worden met een beroep op de wet.

De woorden ‘democratie en rechtsstaat’ vloeien moeiteloos uit de monden van de premier en ministers. Via allerlei slinkse omwegen weet men noodwetten zoals tijdens de coronacrisis om te zetten in permanente wetten, om vervolgens te verklaren dat al die wetten democratisch tot stand zijn gekomen. In bijna elke grondwet staat vermeld dat deze buiten werking mag worden gesteld wanneer de volksgezondheid en/of veiligheid daarmee gediend is. Daarmee is de grondwet een lege huls. Opnieuw: het buitenwerking stellen van grondwetten is tijdens de coronacrisis door bewindslieden als ‘binnen de grenzen van de democratische rechtsstaat’ betiteld. Gebleken is dat om die reden een gang naar de rechter ten allen tijden zinloos is.

Daarmee is in Nederland sprake van ‘democratische en rechtsstatelijke repressie’. Met de wet in de hand worden mensen rechteloos gemaakt, door de politie mishandeld, opgepakt en zonder proces minimaal 24 uur vastgehouden, gediscrimineerd om hun vaccinatiestatus, en nu door de zinloze sancties tegen Rusland in armoede geworpen.

Het feit dat burgers in Nederland eens in de vier jaar naar de stembus mogen maakt dat diezelfde burgers telkens wanneer zij in het stemhokje het rode potlood hanteren zichzelf onder de ‘democratische  en rechtsstatelijke repressie’ plaatsen van de regering die zij met dat rode potlood zelf aan de macht brengen.

In Rusland weten de burgers tenminste waar zij aan toe zijn.

Delen op sociale media