Een geïrriteerde Beatrix kan de glazen koets niet zien

Column van Jade Kuit.

Net als veel andere mensen met mij, schrijf ik vandaag over een vanzelfsprekend onderwerp: Prinsjesdag. Ik zal niet liegen; ik had er niet bijzonder veel zin in om online te gaan en het nieuws van vandaag te volgen. Ik heb het een aantal uren uitgesteld, met als excuus dat ik toch wel even moest wachten tot na de troonrede. Maar eigenlijk doet het er natuurlijk niet zoveel toe.

De waarheid is dat deze Prinsjesdag slechts om een reden opvallend is, en het is niet vanwege de inhoud van de troonrede. Het is omdat ik me niet kan herinneren dat ik ooit een Prinsjesdag heb meegemaakt waar zoveel mensen uit zoveel verschillende onderdelen van de maatschappij collectief overheen kotsten. Ik moet zeggen dat het daardoor wel enigszins minder tenenkrommend werd om mijzelf te dwingen in ieder geval een gedeelte van deze misselijkmakende vertoning te bekijken. Mijn vertrouwen in mijn medemens werd weer enigszins opgekrikt toen ik de foto’s van mensen met omgekeerde vlaggen zag, en toen ik erachter kwam dat de Glazen Koets eerder vanmiddag met luid boegeroep is ontvangen. Die dingen bevestigen dat ik in ieder geval niet alleen ben in mijn afkeer van dit bizarre en in toenemende mate beschamende ritueel. Maar tegelijkertijd laten ze ook iets anders zien dat wellicht minder optimistisch stemt, namelijk dat het er duidelijk niet toe doet hoeveel mensen zich niet langer verbonden voelen met dit systeem en haar rituelen. Doorgaan doet het toch wel.

Toch trekken deze mensen, die naar alle waarschijnlijkheid de politiek in zijn gegaan omdat ze werkelijk dachten iets te kunnen veranderen, op Prinsjesdag gewoon hun beste kloffie aan en nemen ze met een gek hoedje op braaf deel aan dit wanstaltige vertoon van achterhaald nepotisme

Trekkers van protesterende boeren in Den Haag werden vanmorgen in beslag genomen en door Defensie afgevoerd. Protesteren mag wel, maar niet op een manier waar daadwerkelijk iemand last van heeft. Ook omgekeerde vlaggen langs de route werden, hoe tolerant, toegestaan. Maar niet als je met een groep was, want dan maakte die omgekeerde vlag het tot een onaangemelde demonstratie, en dat is verboden. Helemaal niet verwarrend en al helemaal niet kleinzielig allemaal. Natuurlijk gaf iedereen hier uiteindelijk gewoon gehoor aan. Wie dat niet deed, werd opgepakt. Veel keuze heb je dan niet.

Het goede nieuws is dat wij altijd door zullen gaan met het bedenken van manieren om een ander geluid te laten horen zonder meegesleept te worden in de conventies van het politieke systeem en de reguliere media of de totaal ineffectieve populariteitswedstrijd van “het verzet”

Ook onder de aanwezige volksvertegenwoordigers waren geluiden van onvrede te horen. Zo gaf FVD-voorman Thierry Baudet aan dat hij zich dood had zitten ergeren. Caroline van der Plas vertelde dat het haar niet verbaast dat het vertrouwen in de politiek nog nooit zo laag is geweest. Met een vermoedelijk ironisch bedoeld hoedje in boerenthema op haar hoofd legde ze uit dat een groot deel van haar achterban in kleine dorpen woont, en moet toezien hoe de focus van de maatschappij in toenemende mate naar steden verschuift, zodat in hun woonplaats de bus niet meer rijdt. Sylvana Simons, die een creatie droeg die ik alleen maar kan omschrijven als een soort lampenkap, vindt dat de plannen om particulieren te ondersteunen bij het betalen van hun de pan uit rijzende energierekeningen slechts een pleister zijn “terwijl er sprake is van botbreuken.” Aan beide kanten van het politieke spectrum lijkt sprake te zijn van onvrede en een gebrek aan vertrouwen in Mark Rutte en zijn kabinet.

De waarheid is dat deze Prinsjesdag slechts om een reden opvallend is, en het is niet vanwege de inhoud van de troonrede. Het is omdat ik me niet kan herinneren dat ik ooit een Prinsjesdag heb meegemaakt waar zoveel mensen uit zoveel verschillende onderdelen van de maatschappij collectief overheen kotsten

Toch trekken deze mensen, die naar alle waarschijnlijkheid de politiek in zijn gegaan omdat ze werkelijk dachten iets te kunnen veranderen, op Prinsjesdag gewoon hun beste kloffie aan en nemen ze met een gek hoedje op braaf deel aan dit wanstaltige vertoon van achterhaald nepotisme. Een betere manier om ons te herinneren aan het feit dat deze mensen niet in dezelfde wereld leven als wij kan ik me bijna niet indenken. De publieke opinie over Prinsjesdag had bijna niet negatiever kunnen zijn, het vertrouwen in het vermogen van “onze” regering om te voorkomen dat een deel van Nederland deze winter kou moet lijden is zo goed als afwezig, maar de monarchie, een van de grootste geldverspillers van ons land, davert gewoon door als een soort monsterlijke machine uit het Victoriaanse tijdperk. Een verslaggever van NPO Radio 1 leek diep onder de indruk toen hij vertelde dat Maxima de boe-roepende menigte gewoon recht in de ogen keek vanuit de Glazen Koets. Ik persoonlijk ben niet verbaasd. Het doet er niet toe of de huizen van het gewone volk verwarmd zijn en of mensen voldoende te eten hebben. Deze compleet van de realiteit losgezongen familie zal altijd verzekerd zijn van hun positie en van hun “uitkeringen”, bestaande uit ons belastinggeld.

Ik begrijp niet hoe iemand naar de beelden van Prinsjesdag kan kijken en iets anders kan zien dan een verzameling mensen die totaal niet in verbinding staan met het echte leven. Nee, ook Thierry niet.

Prinsjesdag herinnerde mij aan het feit dat onze politici, zowel bij de coalitie als bij de oppositie, altijd deel zullen uitmaken van een systeem dat niet het beste met ons voor heeft. Dat vele van hen met de beste bedoelingen de politiek in gaan, doet er niet eens zo veel toe. Uiteindelijk is zelfs de meest controversiële politicus gebonden door de conventies van ons politieke systeem. Het geeft mij hetzelfde gevoel als een omroep die denkt het “echte” nieuws te kunnen brengen door onderdeel te worden van het publieke omroepbestel, en die vervolgens met verbazing reageert wanneer blijkt dat ze dan wel netjes naar de pijpen van de “powers that be” moeten dansen.

Het frustreert mij, dat hardnekkige idee dat de kwaliteit van leven voor de gemiddelde inwoner van Nederland ooit verbeterd kan worden door middel van deelname aan een systeem dat duidelijk niet werkt (of in ieder geval niet voor ons). Ik begrijp niet hoe iemand naar de beelden van Prinsjesdag kan kijken en iets anders kan zien dan een verzameling mensen die totaal niet in verbinding staan met het echte leven. Nee, ook Thierry niet.

De publieke opinie over Prinsjesdag had bijna niet negatiever kunnen zijn, het vertrouwen in het vermogen van “onze” regering om te voorkomen dat een deel van Nederland deze winter kou moet lijden is zo goed als afwezig, maar de monarchie, een van de grootste geldverspillers van ons land, davert gewoon door als een soort monsterlijke machine uit het Victoriaanse tijdperk

Tijd om de gehele Prinsjesdag-uitzending van de NOS te kijken, had ik overigens niet. Ik werd verwacht op mijn werk, zodat ik kan zorgen dat het licht in mijn huis deze winter aan blijft. Ik heb een huis te onderhouden, vrienden om te zien, een hond om voor te zorgen. Al deze dingen maken dat ik steeds minder tijd en geduld heb om me bezig te houden met alle details van de poppenkast waarin wij als plebs geacht worden te geloven. Ik zal niet ontkennen dat dit de reden is waarom de lezer de afgelopen tijd wat minder van mij gehoord heeft.

Het goede nieuws is dat wij altijd door zullen gaan met het bedenken van manieren om een ander geluid te laten horen zonder meegesleept te worden in de conventies van het politieke systeem en de reguliere media of de totaal ineffectieve populariteitswedstrijd van “het verzet”. Wij zullen ons uiterste best doen om onze connectie met de echte wereld nooit te verliezen. We moeten onze naam immers wel eer aandoen.

Delen op sociale media