Doe Zelf Normaal plaatst dagelijks vertaalde artikelen van de in Nederland geblokkeerde Russische nieuwssite Russia Today en andere geblokkeerde (Russische) websites. Doe Zelf Normaal neemt daarmee GEEN standpunt inzake de oorlog in Oekraïne in: Doe Zelf Normaal plaatst dit omdat zij een ferm voorstander en verdediger is van vrije nieuwsgaring, en blokkades van websites in opdracht van de overheid onwettig en een vorm van ernstige censuur vindt.

Doe Zelf Normaal adviseert u een VPN te installeren, zodat u weer ongecensureerd gebruik kunt maken van internet. Wij adviseren ExpressVPN.

Het gebruik van een VPN is volkomen legaal!


Het is aan Joe Biden om de VS terug te halen van de afgrond waaraan Pelosi de VS geplaatst heeft.

In maart dit jaar strafte de Chinese president Xi Jinping de Amerikaanse president Joe Biden af over Oekraïne, waarbij hij opmerkte dat “er twee handen nodig zijn om te klappen” (een verwijzing naar de rol die de VS speelt in het aanwakkeren van de Russisch/Oekraïense crisis) en verklaarde dat “hij die de bel bij de tijger heeft omgebonden, hem ook weer af moet doen,” een Chinees aforisme dat zoveel betekent als dat het aan de VS is om de problemen op te lossen die zij zelf hebben aangewakkerd.

Tijdens datzelfde gesprek riep president Xi zijn Amerikaanse tegenhanger ook ter verantwoording over uitspraken van Amerikaanse functionarissen – waaronder Biden zelf – die suggereerden dat de Verenigde Staten afdreven van hun historische toewijding aan het ‘One China’ beleid ten aanzien van Taiwan, dat al decennia lang ten grondslag lag aan Amerikaans-Chinese relaties. Xi merkte op dat de “directe oorzaak” van de huidige druk op de relaties ligt in het feit dat “Sommige mensen aan de Amerikaanse kant hebben de belangrijke gemeenschappelijke afspraak die we hebben bereikt niet opgevolgd.”

Xi voegde eraan toe dat de VS aan vrijwel geen van haar beloften aan China aangaande het vermijden van conflict heeft voldaan , en dat zij daarnaast diepgewortelde noties van China als een “ingebeelde vijand” verspreidt en het verkeerde signaal afgeeft aan “Taiwanese onafhankelijkheidstroepen”, iets dat Xi karakteriseerde als “zeer gevaarlijk.” Het voortzetten van een dergelijk beleid zou een “verstorende invloed” kunnen hebben op de relatie tussen China en de VS, merkte de president op.

Op 2 augustus maakte Nancy Pelosi, de voorzitter van het Amerikaanse huis van afgevaardigden, een onaangekondigde stop in Taiwan. Deze reis werd gemaakt ondanks herhaaldelijke waarschuwingen van China dat dit bezoek zou leiden tot “ongehoorde politieke impact,” en dat het Chinese leger “niet werkeloos zou toezien” als Pelosi in Tapei zou landen. Het bezoek van Pelosi, die nummer twee is in de lijn van opvolging voor president van de Verenigde Staten, is een opzettelijk provocatieve zet die zonder coördinatie met het ministerie van Buitenlandse Zaken, het ministerie van Defensie of het Witte Huis gedaan lijkt te zijn.

Ik, en andere voormalige functionarissen van de Amerikaanse inlichtingen- en veiligheidsdiensten met mij, hadden president Biden geadviseerd het bezoek te verbieden uit zorg dat het gebeurtenissen in gang zou zetten die zouden leiden tot een Chinese invasie van Taiwan en een directe militaire confrontatie tussen de VS en China. Het Witte Huis weigerde in te grijpen in wat zij zagen als een operatie van een aparte tak van de regering.

Het lijdt weinig twijfel dat China alles heeft gedaan, behalve misschien het neerschieten van Pelosi’s vliegtuig, om de voorzitter van het Huis te overtuigen van haar bezoek af te zien. Vanuit het standpunt van nationale geloofwaardigheid heeft China letterlijk alles op het spel gezet. Het is onwaarschijnlijk dat China niets zal doen in reactie op deze overduidelijke provocatie van de VS via Pelosi.

De vraag is nu wat China zal doen. De huidige diplomatiekaart is nu in alle opzichten uitgespeeld. Hoewel China bepaalde economische sancties heeft opgelegd aan Taiwan, is de realiteit dat de sanctiekaart, zoals die door China wordt gehanteerd, onvoldoende is om te reageren op de Pelosi-provocatie.

Dan blijft een militaire reactie over.

China is al begonnen met een ongeëvenaarde mobilisatie van militaire middelen. Volgens sommige bronnen hebben ze meer dan 40 brigades samengesteld, naast aanzienlijke luchtverdediging en ballistische raketten, honderden vliegtuigen en tientallen schepen. Een grove berekening laat zien dat dit neerkomt op zo’n 250,000 manschappen, en het lijkt er niet op dat de mobilisatie compleet is. China heeft aangekondigd live schietoefeningen bij de grens van Taiwan te zullen houden, inclusief een aantal die plaatsvinden op wat Taiwan als haar soevereine grondgebied ziet. Dit zal plaatsvinden van 4 augustus, de dag na Pelosi’s vertrek uit Taiwan, tot 7 augustus.

Aan militaire oefeningen van deze schaal in crisistijd zijn aanzienlijke kosten verbonden, zowel in fiscale middelen als in politiek kapitaal. Door deze hoeveelheid militaire middelen te mobiliseren, heeft China een “gebruik het of verlies het”-situatie gecreëerd, waarbij de militaire levensvatbaarheid van de verzamelde strijdmacht na verloop van tijd verdwijnt. De sleutelvraag die beantwoord moet worden is deze: zal China tevreden zijn met het sturen van een signaal richting Taiwan en haar troepen terugsturen naar hun barakken wanneer de oefeningen klaar zijn, of heeft de Chinese regering besloten dat er een rode lijn is overschreden en haar leger de opdracht geven een oefening in een daadwerkelijke invasie te veranderen?

Het antwoord op deze vraag zou heel goed kunnen liggen in een parallel diplomatiek traject dat China met zowel Taiwan als de VS kan afleggen. Als zowel Taiwan als de VS een zinvolle geruststelling kunnen bieden dat het bezoek van Pelosi geen afspiegeling was van het huidige beleid van de VS en Taiwan, is er een mogelijkheid dat China tevreden is met simpelweg haar spieren laten zien.

Het bezoek van Pelosi is echter een bijproduct van een beleidstrend in zowel de VS als Taiwan die gebaseerd is op de notie van Taiwanese onafhankelijkheid. Als deze indruk niet kan worden veranderd, zal China door haar Grondwet gebonden zijn om maatregelen te treffen om Chinese soevereiniteit over Taiwan te behouden. Dit zou uiteraard oorlog betekenen.

Laat er geen twijfel over bestaan – door in Taiwan te landen heeft Nancy Pelosi de bel aan de tijger vastgebonden. Het is nu aan Joe Biden om deze eraf te halen.

De vraag is nu of de tijger mee zal werken.


Door Scot Ritter:

Scott Ritter is een voormalig inlichtingenofficier van het Amerikaanse marinierskorps en auteur van ‘Ontwapening in de Tijd van de Perestroika: Wapencontrole en het Einde van de Sovjetunie.’ In de Sovjetunie diende hij als inspecteur bij de invoering van het INF-verdrag, in de Golfoorlog diende hij onder Generaal Schwarzkopf, en van 1991 tot 1998 was hij wapeninspecteur.

De uitspraken, visies en meningen in deze column zijn slechts die van de auteur en vertegenwoordigen niet noodzakelijkerwijs die van RT.


Naschrift DZN Media

Over het bezoek van Nancy Pelosi aan Taiwan wordt al enige tijd het nodige gezegd en geschreven. China heeft vanaf het begin aangegeven een dergelijk bezoek als een provocatie te zien. De relatie tussen de VS en China is al langere tijd gespannen. Zij zien Taiwan als een afvallige provincie en zeggen er alles aan te zullen doen om de Chinese soevereiniteit over het gebied te behouden. Pelosi stelt echter dat solidariteit met Taiwan “belangrijker dan ooit” is, en ondanks het feit dat Biden zelf ook zijn twijfels had bij het bezoek, weigerde het Witte Huis in te grijpen en Pelosi te verbieden het land aan te doen. In een opiniestuk in The Washington Post schreef Pelosi dat Taiwan een voorbeeld is, “op dit moment in de aanpak van de coronapandemie, milieubehoud en klimaatactie.” Hun “levendige, robuuste democratie” – die ook nog eens geleid wordt door een vrouwelijke president en daarom blijkbaar superieur is – wordt door China bedreigd, aldus Pelosi.

Men kan zich afvragen of de VS niet zou moeten overwegen zich voor het eerst in haar bestaansgeschiedenis niet te bemoeien met de conflicten van andere landen, en zich bezig te houden met de ongekende inflatie in eigen land. De door de VS geleide bemoeienis met het conflict tussen Rusland en Oekraïne heeft ernstige gevolgen in de hele Westerse wereld, maar blijkbaar vindt Pelosi dat nog niet genoeg. De parallellen tussen de manier waarop Westerse leiders over Oekraïne spreken en de manier waarop Pelosi Taiwan beschrijft zijn duidelijk. Wij vragen ons vooral af wat er nog over zal blijven van de wereldeconomie als er tegen China ook sancties worden ingesteld.

Delen op sociale media