Tweede Kamerleden voelen zich onveilig naar aanleiding van het feit dat “actievoerders niet terugdeinzen voor acties op de stoep van politici,” zegt Tweede Kamer – voorzitter Vera Bergkamp. “Kamerleden maken zich zorgen over de veiligheid thuis.”

De reguliere media berichtten de afgelopen dagen veelvuldig over de “verharding” van de boerenprotesten naar aanleiding van de stikstofplannen van het kabinet. Verscheidene politici die het onderwerp stikstof in hun portefeuille hebben werden de afgelopen dagen geconfronteerd met boze en wanhopige boeren. CDA – Kamerlid Derk Boswijk twitterde vanmorgen dat hij de komende dagen niet op zijn werk zal zijn, maar thuis zal blijven bij zijn gezin. Dit omdat er gisterenavond “bezoek” bij zijn woning was geweest in het bijzijn van zijn kinderen van vier en zeven jaar oud. Bij de woning van stikstofminister Van der Wal braken boeren door een politieblokkade heen. Alle Tweede Kamerleden met de onderwerpen landbouw en/of stikstof in hun portefeuille kregen een email met instructies vanwege de “verhoogde mate van actiebereidheid, die in sommige gevallen reikt aan de persoonlijke leefomgeving.” De NCTV heeft hun adressen doorgegeven aan de politie.

De nadruk die de reguliere media leggen op acties van boeren die de wet overtreden of raken aan de persoonlijke levenssfeer van politici is onzes inziens het zoveelste voorbeeld van de manier waarop hardnekkige tegenstanders van overheidsbeleid (over welk onderwerp dan ook) geframed en geridiculiseerd worden.

De acties van de boeren worden door politici en in de reguliere media in sterke bewoordingen bekritiseerd. Volgens Tweede Kamer – voorzitter Bergkamp is het “een zorgelijke ontwikkeling. Kamerleden moeten zich veilig voelen. Ze moeten in vrijheid hun werk kunnen doen. Dat hoort bij onze democratie en onze rechtsstaat.” Ook GroenLinks – leider Jesse Klaver noemt de huidige situatie een aanval op “onze democratie.” “Wij zijn volksvertegenwoordigers. Wij vertegenwoordigen het hele Nederlandse volk. Als een parlementariër niet hierheen kan komen, is dat een regelrechte aanval op de democratie zelf. Dat is onacceptabel.”

Gisteren schreven wij al over de verklaring van minister – president Rutte en Minister Dilan Yesilgöz (Veiligheid en Justitie) over de boerenprotesten. In deze verklaring werd ook herhaaldelijk benadrukt dat de huidige acties van de boeren niets met democratie te maken zouden hebben en niet zouden passen binnen de kaders van “onze” democratische rechtsstaat.

Politici die zich in sterke bewoordingen uitlaten over de acties van de boeren, zouden zichzelf wellicht de vraag moeten stellen wat zij zelf zouden doen wanneer hun levensonderhoud in gevaar zou komen.

Het feit dat de acties van de boeren in intensiteit toenemen is onzes inziens echter geenszins verbazend. Gisteren nog schreven de media over de teleurstelling van in Den Haag aanwezige boeren toen bleek dat de stikstofplannen van het kabinet hoogstwaarschijnlijk vrijwel ongewijzigd doorgang zullen vinden. Toen al gaven door de media ondervraagde boeren aan dat Nederland nog zwaardere acties kan verwachten, een feit dat wederom niet verrassend te noemen is. Mensen die niet gehoord worden, zullen over het algemeen luider gaan schreeuwen.

De nadruk die de reguliere media leggen op acties van boeren die de wet overtreden of raken aan de persoonlijke levenssfeer van politici is onzes inziens het zoveelste voorbeeld van de manier waarop hardnekkige tegenstanders van overheidsbeleid (over welk onderwerp dan ook) geframed en geridiculiseerd worden. Wanneer het maatschappelijk debat zich grotendeels concentreert op de vraag of boeren die met trekkers op de snelweg rijden, hooibalen in brand steken of bij een politicus in de straat verzamelen wel of niet achteraf beboet dienen te worden, zullen minder mensen zich op het daadwerkelijke probleem concentreren. Eindeloos herhalen dat “onze rechtsstaat” perfect functioneert, maar dat deze protesten daarin geen plaats hebben, plaatst de boeren effectief buiten de maatschappij, iets waarvan wij verwachten dat het de sfeer rondom dit onderwerp enkel zal verharden.

Politici die zich in sterke bewoordingen uitlaten over de acties van de boeren, zouden zichzelf wellicht de vraag moeten stellen wat zij zelf zouden doen wanneer hun levensonderhoud in gevaar zou komen. Ook vragen wij ons af hoe functioneel het democratisch proces in Nederland daadwerkelijk is wanneer dergelijke protesten, die brede maatschappelijke steun genieten, keer op keer noodzakelijk blijken.

Delen op sociale media