Ook journalisten haten en demoniseren. Pim Fortuyn wist dat als geen ander.

Met alle ophef rondom journalisten die niet veilig hun werk meer kunnen doen, staat DZN even stil bij de dood van Pim Fortuyn, 20 jaar geleden, en de demonisering van Fortuyn door, jawel, journalisten destijds.

We lichten er één journalist uit: Matty Verkamman. Verkamman was destijds journalist voor Dagblad Trouw. U weet wel. Die verzetskrant.

Matty Verkamman, jounalist.

Op 22 december 2001 schreef hij:

Een dag eerder verheug ik mij erop in het NOS-voetbalcafé ‘Eredivisie op Maandag’ verbaal de degens te mogen kruisen met sponsorgoeroe Frank. Helaas. Bij binnenkomst in het opname-café wordt mij meteen al gezegd dat Frank heeft afgebeld. Griep. Een dag later is hij weer beter.
Terwijl ik bij Henk en Frits zit te wachten op onze Frank, moet ik eerst een halfuurtje levensgevaarlijk gebral van Pim Fortuyn doorstaan. Ik heb Henk en Frits hoog zitten als journalisten, maar dit keer kunnen zij niet voorkomen dat de vreemdelingenfobie van Fortuyn bijna onstuitbaar het land wordt ingeslingerd. Henk en Frits komen er niet afdoende tussen en zelf word ik steeds kwaaier: ook een beetje op Jan Mulder, die dit keer blijkbaar ook geen raad weet met deze gast, die -hoe dan ook- een persoonlijkheid is.
Fortuyn houdt voortdurend de regie in handen, hij laat zich het woord niet ontnemen en niemand ziet kans deze arrogante praalhans onder druk te zetten of in een hoek te drijven. Pim is zo glad als zijn schedel. Jan probeert het eens met een mislukkend grapje over mooie jongens. Ik zeg tegen mijn vrouw: waarom hakt Jan er nou niet op in? Haal die zak stront neer, schop ‘m in het kruis, steek een vinger in zijn oog, pleeg obstructie! Hou je rustig, zegt mijn vrouw. Ga er dan zelf zitten! Wat zou jij dan wel allemaal willen zeggen?
Wat ik zou willen zeggen?! Wat ik zou willen zeggen?!! Ik denk na. Mijn keu ligt nog op de bank. Ik voel aan de pommerans, zie dat biljartbalhoofd van Fortuyn en bedenk dat ik met een lekkere trekstoot de haatkwab in zijn hersenen voorgoed onschadelijk zou willen maken. Dan ineens weet ik het. Ik zeg: ik zou gaan schelden, bij voorkeur op de toon van Henk Spaan. Jij vuile, kale nepprofessor, jij hebt de intelligentie van Adolf Hitler en de charme van Heinrich Himmler! Jij leeft van haat en daarom hoop ik dat je in die dark room van je zo gauw mogelijk aids krijgt. (Bron)

Een half jaar later werd Pim Fortuyn vermoord.

Op 3 mei was het de Internationale dag van de Persvrijheid. Wij schreven daar op die dag een artikel over. Nederland kelderde van plaats 6 naar plaats 28 op de persvrijheidsindex, mede omdat journalisten hun werk steeds vaker niet veilig kunnen doen. Ze zijn geregeld doelwit van haat, demonisering en bedreigingen. Wij schreven:

De journalistiek is naar mening van DZN op geen enkele wijze bereid te reflecteren op zichzelf. Nogmaals: geweld keuren wij resoluut en krachtig af, maar een onderzoek naar de oorzaken van dat geweld, waarbij de journalistiek zichzelf zeer kritisch onder de loep laat nemen, zou wel eens zeer verhelderend kunnen zijn!

De verantwoordelijkheid van journalisten

Waag het echter niet om journalisten aan te spreken op hun verantwoordelijkheid en de haat en demonisering die zij zelf verspreiden: in het gunstigste geval wordt je gecancelled, maar waarschijnlijk zijn, ironisch genoeg, haat en demonisering je deel. Jounalisten zijn heilig, en mogen schrijven wat ze willen. Zeggen dat zij zelf op zijn minst gedeeltelijk verantwoordelijk zijn voor hun eigen veiligheid, en het verspreiden van haat ook voor journalisten gevolgen heeft, is vloeken in de kerk.

Matty Verkamman laat zien dat journalisten niet heilig zijn. Ze verspreiden, net als veel andere mensen, haat wanneer ze dat uitkomt. Maar bij een journalist is de verantwoordelijkheid vele malen groter, omdat zij een vaak zeer groot bereik hebben. De haatcolumn van Verkamman is door vele miljoenen mensen gelezen. Heeft deze column bijgedragen aan de moord op Pim Fortuyn? Dat moet je aan zijn moordenaar vragen. Verkamman heeft op zijn minst bijgedragen aan de haatcultus rondom Fortuyn.

Laten we daar eens over nadenken, 20 jaar na zijn dood. Nu we net op 3 mei de Dag van de Persvrijheid hebben gehad, met gebogen hoofden op 4 en 5 mei hebben herdacht waar haat toe kan leiden, en op 6 mei Pim Fortuyn herdachten, slachtoffer van haat door o.a. journalisten en politici.

DZN wenst dhr. Verkamman en al zijn collega’s veel wijsheid en zelfreflectie toe. Wie weet, staan we dan volgend jaar een paar plaatsjes hoger op de persvrijheidsindex.

Zie ook ‘OVERHEID ZELF SCHULDIG AAN ONVEILIGER WERKKLIMAAT JOURNALISTEN’.


DZN professionaliseert en wordt onderdeel van DZN Media! Waardeer je onze journalistiek? Steun ons dan met een donatie!

Delen op sociale media