Met het herhaaldelijk aanbieden van excuses en het erkennen van zijn betrokkenheid bij de mondkapjesdeal heeft Hugo de Jonge geprobeerd de Tweede Kamer te overtuigen dat hij wel degelijk een “open en eerlijke” politicus is. En dat hij goed zijn huidige werk kan blijven doen als minister voor Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening. Dat schrijft de NOS vandaag.

Volgens politiek verslaggever Ron Fresen is ‘de politiek gewond’. Volgens hem is dat al een jaar zo, ‘sinds de toeslagenaffaire’.

“Een flink deel van de Tweede Kamer wil definitief afrekenen met de politieke cultuur die maar niet verbetert, de cultuur van niet altijd de waarheid spreken en niet als vanzelf alle informatie geven. De Jonge kreeg los van alle kritiek op zijn betrokkenheid bij de deal ook daarover de wind van voren.

Voor het aanzien van de politiek is het een lelijk debat. Het ging tussen de partijen onderling, die heel lang met elkaar bezig waren en niet met De Jonge, aldus Fresen.

Het debat laat één ding zien: dat de politiek behoorlijk gewond is. En dat is al ruim een jaar zo, sinds de toeslagenaffaire, het debat met Rutte over de ‘functie elders’ en de slepende kabinetsformatie. De politiek is gewond, maar er is geen dokter in de zaal. Er is veel wantrouwen, een normaal debat op de inhoud is bijna niet meer mogelijk.”

Fresen laat hier zien: hij is volledig ingebed in de politiek van het liegen en bedriegen, van het misbruik van macht en van corruptie. Hij speelt het toneelspel mee, bewust of onbewust. Of hij gelooft echt dat deze corrupte minister spijt heeft, of hij speelt het spel mee. Hoe dan ook is hij een spreekbuis van oppositie en regering. Fresen ziet blijkbaar geen probleem in het gelieg door de Jonge en de hele regering rondom het coronabeleid, de dwang van de Jonge rondom het vaccineren, de talloze doden en bijwerkingen a.g.v. de vaccinaties, de misdadige lockdowns en de discriminatie van ongevaccineerden. Fresen lijdt in het gunstigste geval aan het Stockholm Syndroom.: hij is gegijzeld door de politiek.

De oppositie diende met 52 stemmen een motie van wantrouwen in. Doe Zelf Normaal dient hierbij een motie van wantrouwen tegen de oppositie in: wanneer een minister zo duidelijk corrupt is en toch blijft zitten, zet je met al die 52 oppositieleden de weg naar afzetting van de hele regering in.

NOS: Zelf verwacht De Jonge dat hij nog het nodige te repareren heeft de komende tijd. Hij vond het een zwaar debat en een moeilijke week, omdat er openlijk aan zijn intenties wordt getwijfeld. “Ik heb nog een taak te doen in het herstel van het vertrouwen.”

Wanneer het niet zo triest was, zou je erom moeten lachen. Volgens karikatuur Ron Fresen is het ‘nog niet klaar’:

“De Jonge dacht de zaak op te klaren, maar behalve excuses over het niet eerlijk zijn bleef hij, tot onvrede van een flink deel van de Kamer, volhouden niets verkeerds rond de deal te hebben gedaan.

Maar klaar is hij er nog niet mee. Er komt nog een groot onderzoek en er zijn nog veel vragen over zijn handelswijze en intenties. Dit blijft hem achtervolgen.”

In goed Nederlands noem je dit: manipulatie en misleiding. Dat ‘onderzoek’ gaat niet meer leiden tot het aftreden van de Jonge. De corruptie zit te diep geworteld in politiek en samenleving. Ja, ook in de samenleving. Artsen, rechtsgeleerden, universiteiten, mensenrechtenorganisaties, politiebonden, vakbonden: ze zijn allemaal schuldig aan de rampzalige situatie waarin Nederland verkeert.

Maar blijkbaar vindt de Nederlandse bevolking dit normaal, en gaan burgers en politiek over tot de (wan)orde van de dag.

Delen op sociale media