DZN Media doet een uitgebreid onderzoek naar de loopbaan van dr. Anthony Fauci, de medische topadviseur van de President van de Verenigde Staten en directeur van het National Institute of Allergy and Infectious Diseases (NIAID). Fauci verwierf tijdens de coronacrisis een zekere mate van bekendheid en zelfs verering, maar hoeveel invloed heeft deze man eigenlijk? Hoe functioneren de instituten waarvoor hij werkzaam is en hoe verhouden deze zich tot de farmaceutische industrie? DZN neemt een kijkje in de geschiedenis van de “COVID-tsaar”.

Een onderzoek in delen waaraan regelmatig een deel zal worden toegevoegd.


Dr. Anthony Fauci, een van de sleutelfiguren in de wereldwijde reactie op de uitbraak van het coronavirus, heeft verklaard dat hij zijn functie neer zal leggen in het geval dat Donald Trump verkozen wordt voor een tweede termijn als president van de Verenigde Staten. Dit zei hij vorige week tegen een journalist van CNN.

Trump heeft eerder gehint dat hij van plan is nogmaals een greep te doen naar het presidentschap, hoewel hij nog geen officiële campagne is begonnen. Toen hem gevraagd werd of hij vertrouwen heeft in Trump’s vermogen om adequaat te reageren in het geval van een (nieuwe) volksgezondheidscrisis, zei Fauci dat de reactie van de Trump-administratie op de coronacrisis “op zijn zachtst gezegd niet optimaal was. En ik denk dat de geschiedenis hierover voor zichzelf zal spreken.”

Volgens CNN had Fauci regelmatig meningsverschillen met de Trump-administratie over de bestrijding van de coronapandemie, “waarover de toenmalige president valse beweringen verspreidde en die hij veelvuldig bagatelliseerde terwijl het dodelijke virus miljoenen Amerikanen infecteerde,” aldus de veelgelezen Amerikaanse nieuwssite. CNN benadrukt dat Fauci ook medische adviezen gaf, bijvoorbeeld over het dragen van mondkapjes, en dat Trump en zijn administratie deze adviezen veelvuldig negeerden.

Het lijkt onwaarschijnlijk dat Donald Trump erg rouwig zal zijn om het feit dat dr. Fauci niet langer onder hem wenst te werken. In oktober 2020 noemde de toenmalige president de directeur van het National Institute of Allergy and Infectious Diseases (NIAID) en zijn voornaamste medische adviseur nog “een ramp en mogelijk een idioot.” Ondanks het feit dat Fauci onder zeven verschillende presidenten heeft gewerkt, verzuurde zijn relatie met president Trump tijdens de coronacrisis aanzienlijk.

Coronavirus Taskforce

Als hoofd van de zogenoemde “coronavirus task force” had Fauci de afgelopen twee jaar een zwaarwegende stem wanneer het ging om de bestrijding van het coronavirus. De in Nederland zeer invloedrijke viroloog Marion Koopmans herhaalde zijn ideeën veelvuldig op Twitter en in de media, en ging in mei 2021 publiekelijk met hem in gesprek over “het nieuwe normaal.” De inmiddels 81-jarige immunoloog is echter al sinds 1984 directeur van het NIAID – een onderdeel van het National Institutes of Health (NIH), dat op haar beurt weer onderdeel is van het US. Departent of Health and Human Services, het Amerikaanse ministerie van Volksgezondheid – en speelde een essentiële rol tijdens de AIDS – crisis in de jaren ’80 en ’90, een periode waaraan hij zelfs beweert een posttraumatische stressstoornis te hebben overgehouden. In februari 2021 won Fauci de zogenoemde Dan David – prijs ter waarde van 1 miljoen USD voor zijn bijdrage aan HIV-onderzoek en zijn fanatieke steun voor de wereldwijde vaccinatiecampagne tegen COVID-19. De in Israël gevestigde Dan David – Foundation zei destijds dat Fauci “de wetenschap tijdens de coronacrisis moedig had verdedigd tegen een ongeïnformeerde oppositie.”

Die “ongeïnformeerde oppositie” vermoedde bijvoorbeeld dat het antivirale middel hydroxychloroquine effectief was tegen de ziekte COVID-19. Fauci was echter al vroeg in de crisis zeer stellig over zijn overtuiging dat dit niet het geval was. Ook over ivermectine, een middel dat al tientallen jaren wereldwijd gebruikt wordt, was Fauci zeer negatief; hij adviseerde het middel niet te gebruiken tegen COVID-19, en suggereerde dat mensen in grote aantallen medische hulp hadden gezocht omdat ze een overdosis van het middel hadden ingenomen. Deze bewering, die door de reguliere media veelvuldig werd herhaald, ging lange tijd hardnekkig rond op internet, ondanks het feit dat er geen bewijs voor te vinden was.

Mondkapjes

Omtrent Fauci’s positie over het dragen van mondkapjes was lange tijd sprake van een soortgelijke verwarring. In maart 2020 leek hij nog van mening dat het dragen van een mondkapje voor personen zonder symptomen onnodig was, maar dat advies veranderde met de tijd. Sinds het advies over mondkapjes door de Centers for Disease Control and Prevention (CDC) werd veranderd, heeft Fauci het dragen ervan consistent aangemoedigd. Zijn uitleg over zijn ogenschijnlijk abrupte verandering van inzicht werd echter lang niet door iedereen geloofwaardig geacht. Fauci vertelde de Wall Street Journal dat hij vroeg in de crisis wellicht tegen het dragen van mondkapjes geadviseerd had, maar dat hij dit alleen had gedaan omdat er in de Verenigde Staten een tekort aan was, en hij zeker wilde weten dat zorgpersoneel de beschikking had over voldoende middelen. Ook over groepsimmuniteit heeft de medische topadviseur zijn standpunt veelvuldig veranderd.

Het zal de oplettende lezer niet zijn ontgaan dat bovengenoemde zaken – die geenszins een volledig beeld geven, maar in dit schrijven slechts als enkele voorbeelden dienen – opvallende parallellen vertonen met de manier waarop bewindslieden in ons eigen land tijdens de coronacrisis met de bevolking communiceerden. Zo kwam minister-president Rutte eveneens onder vuur te liggen voor tegenstrijdige beweringen over groepsimmuniteit, en bleek het advies omtrent het dragen van mondkapjes ook in Nederland beïnvloed te worden door de politiek. Dat het coronabeleid in Westerse landen op zijn minst in zekere mate op elkaar werd afgestemd, is inmiddels geen controversiële bewering meer. De – directe en indirecte – invloed van Amerikaanse wetenschappelijke instituten en experts op het beleid in Nederland en andere Westerse landen is aanzienlijk. Dr. Anthony Fauci is één van deze experts, en het functioneren van deze man en de instituten waaraan hij verbonden is zijn onzes inziens exemplarisch voor de manier waarop de medische industrie in Westerse landen functioneert.

Om deze reden heeft Team Doe Zelf Normaal besloten tot het schrijven van een serie artikelen over de loopbaan van dr. Fauci en het functioneren van de medische en farmaceutische industrieën in het algemeen.


De volgende keer: Fauci en het hydroxychloroquine – vraagstuk.


Hydroxychloroquine wordt al sinds het begin van de coronacrisis door verscheidene artsen aangedragen als een effectief middel tegen de ziekte COVID-19. Hen werd echter al snel een halt toegeroepen; het middel zou niet effectief zijn en in sommige gevallen zelfs gevaar opleveren. Eenieder die het gebruik van het middel tegen COVID-19 desondanks toch bleef aanmoedigen, werd in toenemende mate gecensureerd en geridiculiseerd. In veel Westerse landen is het artsen zelfs verboden om het middel voor te schrijven. Niet is echter wat het lijkt. Team Doe Zelf Normaal duikt in de “zaak hydroxychloroquine”, waarin aanzienlijk meer is voorgevallen dan waarover door de reguliere media is bericht.


DZN professionaliseert en wordt onderdeel van DZN Media! Waardeer je onze journalistiek? Steun ons dan met een donatie!

Delen op sociale media